аб’яўля́ць erklären vt; bekánnt gében*; гл. абвясціць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

агаласі́ць, -лашу́, -ло́сіш, -ло́сіць; -ло́шаны; зак., што.

1. Напоўніць якімі-н. гукамі.

А. лес песнямі.

2. Урачыста абвясціць, абнародаваць.

А. тэкст прывітальнай тэлеграмы.

|| незак. агало́шваць, -аю, -аеш, -ае (да 1 знач.) і агалаша́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. агалашэ́нне, -я, н. (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Абве́стка ’аб’ява’ (БРС). Наватвор пачатку XX ст. (гл. Гіст. лекс., 255), частковая калька з польск. obwieszczenie (там жа, 256), абвясціць да весць, ведаць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

obwieścić

зак. абвясціць, аб’явіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ogłosić

зак. абвясціць, абявіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

obwołać

зак. абвясціць, абнародаваць; апублікаваць;

obwołać kogo królem — абвясціць каго каралём

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

провозвести́ть сов., высок.

1. (предсказать) прадвясці́ць, прадрачы́;

2. (провозгласить) апавясці́ць, абвясці́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

halt​1 [hɔ:lt] n. перапы́нак, прыпы́нак; спыне́нне;

come to a halt спыні́цца;

call a halt mil. абвясці́ць прыва́л

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Lándestrauer f - нацыяна́льная жало́ба;

~ beféhlen* абвясці́ць нацыяна́льную жало́бу

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

дэкларава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., што.

1. Выступіць (выступаць) з дэкларацыяй (у 1 знач.); урачыста абвясціць (абвяшчаць). Дэклараваць права нацый на самавызначэнне.

2. Паказваць абстрактна, не па-мастацку.

[Ад лац. declarare — заяўляць, аб’яўляць.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)