bear
I [ber]
1.
bore, Archaic bare, borne or born, – v.t.
1) не́сьці; перано́сіць
2) трыма́ць, вы́трымаць; трыма́ць на сабе́ цяжа́р
Will the ice bear your weight? — Ці вы́трымае лёд ва́шу вагу́?
3) зно́сіць, зьне́сьці; цярпе́ць (боль, шум)
4) нараджа́ць, нарадзі́ць
to bear a child — нарадзі́ць дзіця́
5) трыма́цца
He bore himself with dignity — Ён трыма́ўся з го́днасьцяй, пава́жна
6) адчува́ць
to bear affection — адчува́ць лю́басьць
7) насі́ць (імя́, ты́тул); мець сла́ву каго́-чаго́; мець (абавя́зак, пра́ва, сі́лу, ула́ду)
to bear sway — трыма́ць ула́ду
2.
v.i.
1) радзі́ць, дава́ць плод
2) мець су́вязь, уплы́ў або́ дачыне́ньне
3) націска́ць, апіра́цца на што
4) ру́хацца, трыма́цца; ісьці́
The ship bore north — Карабе́ль ішо́ў на по́ўнач
5) знахо́дзіцца, ляжа́ць
to bear due north of smth — ляжа́ць про́ста на по́ўнач ад чаго́
•
- bear a hand
- bear in mind
- bear on
- bear out
- bear the cost
- bear the responsibility
- bear up
- bear witness
II [ber]
1.
n., pl. bears or coll. bear
1) мядзьве́дзь -я або́ медзьвядзя́, pl. мядзьве́дзі або́ медзьвядзі́
2) грубія́нскі, бурклі́вы чалаве́к
3) бі́ржавы спэкуля́нт
2.
adj.
мядзьве́джы (сьлед, пахо́дка)
•
- the Great Bear
- the Little Bear
