эскаматава́ць
‘прысвоіць (прысвойваць) або падмяніць (падмяняць) што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
эскамату́ю |
эскамату́ем |
| 2-я ас. |
эскамату́еш |
эскамату́еце |
| 3-я ас. |
эскамату́е |
эскамату́юць |
| Прошлы час |
| м. |
эскаматава́ў |
эскаматава́лі |
| ж. |
эскаматава́ла |
| н. |
эскаматава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
эскамату́й |
эскамату́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
эскамату́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
эскаматава́ць
‘прысвоіць (прысвойваць) або падмяніць (падмяняць) што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
эскамату́ю |
эскамату́ем |
| 2-я ас. |
эскамату́еш |
эскамату́еце |
| 3-я ас. |
эскамату́е |
эскамату́юць |
| Прошлы час |
| м. |
эскаматава́ў |
эскаматава́лі |
| ж. |
эскаматава́ла |
| н. |
эскаматава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
эскамату́й |
эскамату́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
эскаматава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ю́шыць
‘злаваць, прыводзіць у шаленства каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ю́шу |
ю́шым |
| 2-я ас. |
ю́шыш |
ю́шыце |
| 3-я ас. |
ю́шыць |
ю́шаць |
| Прошлы час |
| м. |
ю́шыў |
ю́шылі |
| ж. |
ю́шыла |
| н. |
ю́шыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ю́ш |
ю́шце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ю́шачы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
któryś
któr|yś
хтосьці; хто-небудзь;
musi to zrobić ~aś z was — гэта павінен зрабіць хтосьці з вас
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
człek
м.
1. чалавек;
2. разм. я (пра сябе);
człek by coś zjadł — я б чаго-небудзь з’еў
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Схі́льны ’які выказвае прыхільнасць, слабасць да чаго-небудзь; гатовы да чаго-небудзь’ (ТСБМ). Да схіліць < хіліць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ду́дка в разн. знач. ду́дка, -кі ж.;
◊
пляса́ть под чью́-л. ду́дку скака́ць пад чыю́-не́будзь ду́дку;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
жи́ла в разн. знач. жы́ла, -лы ж.;
◊
тяну́ть жи́лы (из кого-л.) цягну́ць жы́лы (з каго-небудзь).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
меша́тьII несов.
1. (размешивать) мяша́ць;
2. (путать) блы́таць;
меша́ть с ке́м-л. блы́таць з кім-не́будзь.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
нюхать несов. ню́хаць;
(и) не нюхал (чего́-л.) (і) не ню́хаў (чаго́-не́будзь);
нюхать по́рох ню́хаць по́рах;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)