ОПС,

у старажытнарымскай міфалогіі багіня ўрадлівасці, багатага жніва і пасеваў. Яе эпітэт Кансівія (Сейбітка), магчыма, звязаны з блізкасцю культу О. да культу агр. бога Конса. У гонар О. наладжваліся святы і ахвярапрынашэнні (25 жн. і 19 снеж.). У 3 ст. да н.э. яна атаясамлена з Рэяй і лічылася жонкай Сатурна, апякункай Рыма, дзе ў яе гонар на Капітоліі і на форуме былі пабудаваны храмы.

т. 11, с. 441

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ancestry [ˈænsestri] n.

1. род, пахо́джанне, радаво́д;

She comes of distinguished ancestry. Яна дваранскага паходжання.

2. про́дкі; пра́шчуры

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

B​2 [bi:] n. адзна́ка «до́бра»;

She got (a) B in/for geography. Яна атрымала «добра» па геаграфіі.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

C​2 [si:] n. акадэмі́чная адзна́ка «здавальня́юча»;

She got a C in maths. Яна атрымала «здавальняюча» па матэматыцы.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ridiculous [rɪˈdɪkjələs] adj. недарэ́чны; смяхо́тны, сме́шны;

She looked ridiculous in that hat. Яна выглядала недарэчна ў тым капелюшы.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

sidelong [ˈsaɪdlɒŋ] adj. бакавы́, касы́; накірава́ны ўбо́к;

She gave me a sidelong glance. Яна паглядзела на мяне скоса.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

superlatively [s(j)u:ˈpɜ:lətɪvli] adv. у вышэ́йшай ступе́ні;

She plays the mandolin superlatively well. Яна іграе на мандаліне надзвычай добра.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unquestioned [ʌnˈkwestʃənd] adj. fml бясспрэ́чны, безумо́ўны, які́ не выкліка́е сумне́ву;

Her authority is unquestioned. Яна мае бясспрэчны аўтарытэт.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

шно́ркель

(ням. Schnorkel)

устройства ў выглядзе трубы з двума каналамі (для забору свежага паветра і выкіду адпрацаваных газаў), якое забяспечвае работу дызеляў падводнай лодкі, калі яна ідзе на невялікай глыбіні і верхняя частка ўстройства выходзіць на паверхню мора.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

задава́ка, ‑і, ДМ ‑у, Т ‑ам, м.; ДМ ‑вацы, Т ‑ай, ж.

Разм. Фанабэрысты, ганарысты чалавек; зазнайка. Раней яна, Паліна Фёдараўна, лічыла Вікторыю Аркадзеўну і ганарыстай, і задавакай, і ўсё гэта толькі праз тое, што яны не ведалі адна адну. Паслядовіч. [Валіку] стала крыўдна, што яго папраўляе дзяўчынка, ды яшчэ пры ўсіх. «Задавака ўсё ж яна. Выхваляецца, што многа ведае». Жычка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)