распы́рсквальнік, ‑а, м.
Прыстасаванне для распырсквання чаго‑н. Распырсквальнік для вадкіх угнаенняў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
снопападава́льнік, ‑а, м.
Прыстасаванне ў малацілках для падачы снапоў у малацільны барабан.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сурдзі́на, ‑ы, ж.
Прыстасаванне, пры дапамозе якога аслабляецца гук у музычных інструментах.
[Фр. sourdine.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
таль, ‑і, ж.
Спец. Падвеснае грузападымальнае прыстасаванне з ручным або маторным прыводам.
[Ад гал. talie.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
электразасцерага́льнік, ‑а, м.
Прыстасаванне для засцярогі электрычных правадоў і прыбораў ад перагрэву.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
батарэ́йка, -і, ДМ -рэ́йцы, мн. -і, -рэ́ек, ж.
1. гл. батарэя.
2. Невялікае кампактнае прыстасаванне для сілкавання чаго-н. электрычнай энергіяй.
Б. для кішэннага ліхтарыка.
Памяняць батарэйку.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
зачэ́пка, -і, ДМ -пцы, мн. -і, -пак, ж. (разм.).
1. Прыстасаванне, якім што-н. зачэпліваюць або якое што-н. трымае.
2. перан. Прычына, падстава.
З. для сваркі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шчыто́к, -тка́, мн. -ткі́, -тко́ў, м.
1. гл. шчыт.
2. Прыстасаванне, якое надзяваецца гульцамі ў футбол ці хакей на галёнку для засцярогі ад удараў.
|| прым. шчытко́вы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
КАНДУ́КТАР (позналац. conductor ад лац. conduco перавожу, збіраю) у тэхніцы, 1) прыстасаванне для накіроўвання металарэзнага інструменту і надання яму правільнай прасторавай арыентацыі адносна вырабу, што апрацоўваецца. Забяспечвае дакладнае ўзаемнае размяшчэнне, напр., групы апрацаваных адтулін без папярэдняй разметкі. Апрацоўка па К. дазваляе ажыццявіць узаемазамяняльнасць дэталей, вузлоў і агрэгатаў машыны.
2) Мантажнае прыстасаванне для часовага замацавання і выверкі зборных і зварных канструкцый, напр., секцый і блокаў корпуса судна, вагона.
3) Калона злучаных паміж сабой абсадных труб, якая надае зададзены напрамак буравой свідравіне. Акрамя таго, К. перакрывае верхнія няўстойлівыя пароды і ваданосныя гарызонты.
т. 7, с. 580
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПА́РАСТАК,
адзін з асноўных органаў вышэйшых раслін; мае вось-сцябло, лісце і пупышкі. Рэпрадуктыўны П. мае яшчэ органы размнажэння — спарангіі, стробілы, кветкі. Узнік як прыстасаванне да наземнага спосабу жыцця. Адзіны орган: лісце і сцёблы фарміруюцца з агульнага масіву мерыстэмы і маюць адзіную праводзячую сістэму. Структурны элемент (метамер) П. — вузел з адыходзячым ад яго лістом, або кальчак лісця, міжвузелле, якое знаходзіцца ніжэй, і пупышка (зародкавы П.). Разнастайныя тыпы П. ўзніклі ў працэсе эвалюцыі як прыстасаванне да розных умоў жыцця, а ў культ. раслін — і пад уздзеяннем чалавека.
т. 12, с. 91
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)