прыстасава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыстасава́нне |
прыстасава́нні |
| Р. |
прыстасава́ння |
прыстасава́нняў |
| Д. |
прыстасава́нню |
прыстасава́нням |
| В. |
прыстасава́нне |
прыстасава́нні |
| Т. |
прыстасава́ннем |
прыстасава́ннямі |
| М. |
прыстасава́нні |
прыстасава́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыстасава́нне, -я, н.
1. гл. прыстасавацца, прыстасаваць.
2. мн. -і, -яў. Прадмет, любое ўстройства, пры дапамозе якога выконваецца якое-н. дзеянне, работа; увогуле — прыбор, механізм.
П. для заціску дэталі.
Фільтравальнае п.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прыстасава́нне ср.
1. (да каго, чаго) приспособле́ние (к кому, чему), примене́ние (к кому, чему);
п. да но́вых умо́ў рабо́ты — приспособле́ние (примене́ние) к но́вым усло́виям рабо́ты;
2. (механизм) приспособле́ние
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прыстасава́нне, ‑я, н.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыстасаваць і прыстасавацца.
2. Прылада, збудаванне, абсталяванне, пры дапамозе якога выконваецца якое‑н. дзеянне, работа. Рулявое прыстасаванне. Фільтравальнае прыстасаванне. □ Прабрацца праз браму без належных прыстасаванняў было немагчыма. Колас. У Палескім влучэнні, напрыклад, было распаўсюджана спецыяльнае прыстасаванне, якое разрывала сталёвыя рэйкі. «Полымя».
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыстасава́ць, -су́ю, -су́еш, -су́е; -су́й; -сава́ны; зак.
1. каго-што. Зрабіць прыгодным, прымяніць для чаго-н.
П. будынак пад клуб.
2. што і да чаго. Прымеркаваць да чаго-н. у часе.
П. паездку да свята.
|| незак. прыстасо́ўваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. прыстасава́нне, -я, н. і прыстасо́ўванне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прыстасава́цца, -су́юся, -су́ешся, -су́ецца; -су́йся; зак.
Асвоіўшыся з чым-н., набыць патрэбныя навыкі, уменне.
П. да абставін.
П. да новых умоў жыцця.
|| незак. прыстасо́ўвацца, -аюся, -аешся, -аецца.
|| наз. прыстасава́нне, -я, н. і прыстасо́ўванне, -я, н.
|| прым. прыстасава́льны, -ая, -ае (спец.).
Прыстасавальныя ўласцівасці.
Прыстасавальная афарбоўка насякомых.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
падслу́хвальны подслу́шивающий;
~нае прыстасава́нне — подслу́шивающее устро́йство
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
приспособле́ние
1. (действие) прыстасава́нне, -ння ср.; неоконч. прыстасо́ўванне, -ння ср.;
приспособле́ние органи́зма к окружа́ющей среде́ прыстасава́нне аргані́зма да навако́льнага асяро́ддзя;
2. (механизм) прыстасава́нне, -ння ср.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дру́кі
‘прыстасаванне’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
дру́кі |
| Р. |
дру́каў |
| Д. |
дру́кам |
| В. |
дру́кі |
| Т. |
дру́камі |
| М. |
дру́ках |
Крыніцы:
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
рэгістра́тар
‘прыстасаванне’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
рэгістра́тар |
рэгістра́тары |
| Р. |
рэгістра́тара |
рэгістра́тараў |
| Д. |
рэгістра́тару |
рэгістра́тарам |
| В. |
рэгістра́тар |
рэгістра́тары |
| Т. |
рэгістра́тарам |
рэгістра́тарамі |
| М. |
рэгістра́тару |
рэгістра́тарах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)