ergében* I

1. vt дава́ць (у выніку)

2.~, sich

1) атры́млівацца, выхо́дзіць, выяўля́цца

2) здава́цца, скара́цца

3) прысвяці́ць сябе́, аддава́цца;

es ergáb sich, dass… аказа́лася, што…

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

submit

[səbˈmɪt]

1.

v.i. (-tt-)

здава́цца; скара́цца; саступа́ць

submit to one’s fate — скары́цца сваёй до́лі

2.

v.t.

1) уно́сіць, падава́ць

to submit a project for consideration — уне́сьці прае́кт на разгля́д

2) прызнава́ць, згаджа́цца

I submit that more proof is needed — Я прызнаю́, што патрэ́бныя дадатко́выя до́казы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

reconcile [ˈrekənsaɪl] v.

1. (with) міры́ць; па міры́ць, прыміры́ць;

Friends managed to reconcile him with his wife. Сябрам удалося памірыць яго з жонкай.

2. ула́джваць, урэгулёўваць;

reconcile quarrels ула́джваць сва́ркі

3. (with) прыво́дзіць у адпаве́днасць; узгадня́ць;

reconcile duty with pleasure сумяшча́ць абавя́зкі і задавальне́нне

4. скара́цца, прыміра́цца;

reconcile to smth. прыміры́цца з чым-н.;

reconcile oneself to one’s fate скары́цца свайму́ лёсу

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ulegać

ulega|ć

незак.

1. komu саступаць, скарацца, падпарадкоўвацца, саступаць;

~ć przemocy — саступаць (скарацца) сіле;

~ć rozkazowi — падпарадкоўвацца загаду;

2. цярпець паражэнне (паразу); прайграваць;

3. паддавацца; падпадаць, трапляць пад уздзеянне; зведваць; зазнаваць; падлягаць;

nie ulegać kwiestii — бясспрэчна;

nie ulegać wątpliwosci — не падлягае сумненню; несумненна;

~ć nastrojom — паддавацца настрою (эмоцыям);

~ć halucynacjom — мець галюцынацыі;

~ć przemianom — змяняцца;

~ć zepsuciu — псавацца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

bíegen*

1. vt гнуць, нагіна́ць, згіна́ць

2. vi (s) зваро́чваць, паваро́чваць (напр., за рог дома);

◊

es mag ~ óder bréchen* што б там ні было́, чаго́ б яно́ ні каштава́ла

3. ~, sich гну́цца, згіна́цца;

sich vor Láchen ~ ку́рчыцца ад сме́ху;

sich ~ und schmíegen падла́джвацца; пакара́цца, скара́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

klein

1. a мале́нькі, малы́;

~ von Wuchs невысо́кага ро́сту;

der ~e Fínger ме́зенец;

von ~ auf зма́лку, з мале́нства

2. adv:

bis ins Kléinste да дро́бязей;

~ ánfangen* пачына́ць з мало́га;

ein Wort ~ schréiben* піса́ць сло́ва з мало́й лі́тары;

ein ~ wénig тро́шкі, кры́шку;

~ béigeben* пакара́цца, скара́цца, уступа́ць;

◊

~, áber fein ≅ малы́ залатні́к, ды дарагі́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

fügen

1. vt звя́зваць; прыганя́ць; злуча́ць

2. ~, sich

1) здара́цца; атрымо́ўвацца

2) (in A) скара́цца (чаму-н.), станаві́цца пако́рлівым, падпарадко́ўвацца

3) падыхо́дзіць (да чаго-н.);

es kann sich ~, dass… мо́жа зда́рыцца, што…;

sich ineinánder ~ увахо́дзіць адно́ ў друго́е;

die Úmstände ~ sich so так скла́дваюцца акалі́чнасці;

wie es sich fügt у зале́жнасці ад абста́він

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)