лі́тара, ‑ы, ж.

1. Пісьмовы знак азбукі, які звычайна абазначае пэўны гук мовы. Літара «в». □ Андрэйка прыхіліўся да стала, цяжка сапе і выводзіць буйныя, нязграбныя літары. Бядуля.

2. У друкарскім наборы — металічны брусок, пераважна з рэльефнай выявай такога, ці іншага друкаванага знака.

•••

Вялікая літара — загаловачная літара, якая адрозніваецца ад малой сваёй велічынёй, а іншы раз і напісаннем.

Літара ў літару — вельмі дакладна, літаральна (паўтараць, пераказваць і пад.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

retail

[ˈri:teɪl]

1.

n.

про́даж ураздро́б, про́даж пашту́чна або́ невялі́кімі ко́лькасьцямі

at retail — ураздро́б

to buy at wholesale and sell at retail — купля́ць гу́ртам і прадава́ць ураздро́б

2.

adj.

пашту́чны

the retail price — ро́зьнічная, пашту́чная цана́

the retail store — кра́ма, дзе тава́р прадае́цца ўраздро́б

3.

v.t.

1) прадава́ць невялі́кімі ко́лькасьцямі

2) [rɪˈteɪl] перака́зваць

to retail gossip — перака́зваць плёткі

4.

v.i.

прадава́ць ураздро́б або́ пашту́чна

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

hrsagen vt гавары́ць, раска́зваць (запар ад пачатку да канца, напамяць);

etw. am Schnürchen ~ перака́зваць што-н. без запі́нкі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ncherzählen vt

1) перака́зваць

2) (D) раска́зваць, апавяда́ць;

es wird ihm schlimm ncherzählt аб ім ідзе́ [разыхо́дзіцца] нядо́брая сла́ва [гаво́раць нядо́бра]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

nchsagen vt (D)

1) паўтара́ць, перака́зваць (што-н. услед за кім-н.)

2) гавары́ць ке́пскае;

man kann ihm nichts ~ пра яго́ не́льга сказа́ць нічо́га ке́пскага

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vermtteln vt

1) пасрэ́днічаць, быць пасрэ́днікам (у чым-н.);

inen Kauf ~ пасрэ́днічаць пры ку́плі

2) садзе́йнічаць, спрыя́ць (чаму-н.)

3) перадава́ць, перака́зваць;

ein Erlbnis ~ падзялі́цца перажыва́ннем

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

чыта́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; чы́таны; незак.

1. што і без дап. Адрозніваць і спалучаць літары ў словы, успрымаць што-н. напісанае, надрукаванае літарамі; вымаўляць для тых, хто слухае, што-н. напісанае, надрукаванае.

Ч. па складах.

Бегла ч.

Ч. унукам казку.

2. каго-што і без дап. Знаёміцца са зместам чаго-н. напісанага або надрукаванага (з якім-н. творам, аўтарам і пад.); атрымліваць звесткі з кніг, часопісаў і інш.

Ч. аповесці Васіля Быкава.

Ч. энцыклапедыю.

Хлопчык многа чытае.

3. што. Разумець, разбірацца ў якіх-н. знаках, абазначэннях.

Ч. ноты.

Ч. чарцяжы.

4. што і без дап. Па знешніх прыкметах распазнаваць, угадваць што-н. (перажыванні, думкі і пад.).

Ч. чужыя думкі.

Ён чытаў у яе вачах страх.

5. што. Пераказваць які-н. тэкст на памяць.

Ч. на памяць байкі.

6. што. Выкладаць вусна перад аўдыторыяй.

Ч. лекцыі.

Чытаць мараль (натацыі, павучанні) — гаварыць з кім-н. строгім тонам, робячы вымову, дакараючы за што-н.

|| зак. прачыта́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -чы́таны.

|| наз. чыта́нне, -я, н., чы́тка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так, ж. (да 1—3 знач.) і прачыта́нне, -я, н. (да 1, 2, 5 і 6 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

воспроизводи́ть несов.

1. узнаўля́ць;

воспроизводи́ть капита́л узнаўля́ць капіта́л;

2. (воссоздавать в памяти) аднаўля́ць; (припоминать) прыпаміна́ць; (передавать) перадава́ць;

мы́сленно воспроизводи́ть собы́тия ю́ности у ду́мках аднаўля́ць падзе́і юна́цтва;

он тще́тно воспроизводи́л забы́тые черты́ лица́ ён ма́рна прыпаміна́ў забы́тыя ры́сы тва́ру;

перево́д хорошо́ воспроизво́дит дух оригина́ла перакла́д до́бра перадае́ дух арыгіна́ла;

3. (репродуцировать) рэпрадуктава́ць; (копировать) капі́рава́ць; (перепечатывать) перадруко́ўваць; (излагать) выклада́ць, перака́зваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

weder a (і)зно́ў;

~ und (mmer) ~ усё зноў і зноў;

hin und ~ ча́сам;

für [um] nichts und ~ nichts ні за што ні пра што;

er wäre mtgegangen, ber auch ~ nicht з аднаго́ бо́ку, ён пайшо́ў бы з усі́мі, а з друго́га бо́ку, магчы́ма, і не;

~ ufnehmen аднаўля́ць (справу, сувязі); (in A) аднаўля́ць сябро́ўства (у партыі і г.д.), прыма́ць наза́д (у арганізацыю);

~ uftauchen зноў вы́плыць; з’яві́цца зноў;

~ infallen* зноў прыхо́дзіць у галаву́;

~ insetzen [instellen] аднаўля́ць (на пасадзе, у правах);

~ gtmachen выпраўля́ць (віну); кампенсава́ць;

~ hrrichten выпраўля́ць, папраўля́ць;

~ erzählen перака́зваць;

~ erzugen узнаўля́ць, аднаўля́ць;

~ sgen паўтара́ць; перадава́ць, перака́зваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

buzz

[bʌz]

1.

n.

1) бзы́каньне n., бзык -у m., гудзе́ньне n. (камаро́ў)

2) гул, го́ман -у m. (людзкі́х галасо́ў)

3) чу́тка f.; шэпт -у m., по́галаскі pl.

4) informal тэлефо́нны звано́к

Give me a buzz — Патэлефану́й мне

2.

v.i.

1) бзы́каць, бзычэ́ць (пра му́ху); гудзе́ць (пра камаро́ў); шуме́ць, гамані́ць (пра людзе́й)

2) завіха́цца; круці́цца, мітусі́цца

3) плятка́рыць

3.

v.t.

1) перака́зваць плёткі, пушча́ць пагало́скі

2) informal звані́ць па тэлефо́не; выкліка́ць званко́м

He buzzed his secretary — Ён вы́клікаў сваю́ сакрата́рку

- buzz about

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)