перака́зваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
перака́зваю |
перака́зваем |
| 2-я ас. |
перака́зваеш |
перака́зваеце |
| 3-я ас. |
перака́звае |
перака́зваюць |
| Прошлы час |
| м. |
перака́зваў |
перака́звалі |
| ж. |
перака́звала |
| н. |
перака́звала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
перака́звай |
перака́звайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
перака́зваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)
перака́зваць несов.
1. переска́зывать, излага́ть;
2. (на словах, через кого-л.) сообща́ть, передава́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перака́зваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да пераказаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пераказа́ць, -кажу́, -ка́жаш, -ка́жа; -каза́ў, -за́ла; -кажы́; -ка́заны; зак., што.
1. Расказаць, выкласці сваімі словамі што-н.
П. змест паэмы.
2. і з дадан. сказам. Паведаміць пра што-н. вусна; перадаць на словах чыю-н. просьбу, даручэнне і пад.
П. дома ўбачанае ў горадзе.
Перакажыце маім, што прыеду ў выхадны.
3. Расказаць падрабязна, паслядоўна пра ўсё, многае.
П. усе навіны.
|| незак. перака́зваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. перака́з, -у, м.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
переска́зывать несов. перака́зваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перака́звацца, ‑аецца; незак.
Зал. да пераказваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перака́званне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. пераказваць — пераказаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перака́звацца несов., страд. переска́зываться, излага́ться; сообща́ться; передава́ться; см. перака́зваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Перагаво́ршчык ’перакладчык’ (Сл. ПЗБ., Мат. Гом., ТС, Скарбы). Ад перагаво́рваць, параўн. тураў. перэговора́ць ’пераказваць’. Аб суф. ‑шчык гл. Сцяцко, Афікс. наз., 75.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
перака́званне ср.
1. переска́з м., переска́зывание, изложе́ние;
2. сообще́ние, переда́ча ж.;
1, 2 см. перака́зваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)