ідэ́йна-мара́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ідэ́йна-мара́льны ідэ́йна-мара́льная ідэ́йна-мара́льнае ідэ́йна-мара́льныя
Р. ідэ́йна-мара́льнага ідэ́йна-мара́льнай
ідэ́йна-мара́льнае
ідэ́йна-мара́льнага ідэ́йна-мара́льных
Д. ідэ́йна-мара́льнаму ідэ́йна-мара́льнай ідэ́йна-мара́льнаму ідэ́йна-мара́льным
В. ідэ́йна-мара́льны (неадуш.)
ідэ́йна-мара́льнага (адуш.)
ідэ́йна-мара́льную ідэ́йна-мара́льнае ідэ́йна-мара́льныя (неадуш.)
ідэ́йна-мара́льных (адуш.)
Т. ідэ́йна-мара́льным ідэ́йна-мара́льнай
ідэ́йна-мара́льнаю
ідэ́йна-мара́льным ідэ́йна-мара́льнымі
М. ідэ́йна-мара́льным ідэ́йна-мара́льнай ідэ́йна-мара́льным ідэ́йна-мара́льных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

палі́тыка-мара́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. палі́тыка-мара́льны палі́тыка-мара́льная палі́тыка-мара́льнае палі́тыка-мара́льныя
Р. палі́тыка-мара́льнага палі́тыка-мара́льнай
палі́тыка-мара́льнае
палі́тыка-мара́льнага палі́тыка-мара́льных
Д. палі́тыка-мара́льнаму палі́тыка-мара́льнай палі́тыка-мара́льнаму палі́тыка-мара́льным
В. палі́тыка-мара́льны (неадуш.)
палі́тыка-мара́льнага (адуш.)
палі́тыка-мара́льную палі́тыка-мара́льнае палі́тыка-мара́льныя (неадуш.)
палі́тыка-мара́льных (адуш.)
Т. палі́тыка-мара́льным палі́тыка-мара́льнай
палі́тыка-мара́льнаю
палі́тыка-мара́льным палі́тыка-мара́льнымі
М. палі́тыка-мара́льным палі́тыка-мара́льнай палі́тыка-мара́льным палі́тыка-мара́льных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

псіхалагі́чна-мара́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. псіхалагі́чна-мара́льны псіхалагі́чна-мара́льная псіхалагі́чна-мара́льнае псіхалагі́чна-мара́льныя
Р. псіхалагі́чна-мара́льнага псіхалагі́чна-мара́льнай
псіхалагі́чна-мара́льнае
псіхалагі́чна-мара́льнага псіхалагі́чна-мара́льных
Д. псіхалагі́чна-мара́льнаму псіхалагі́чна-мара́льнай псіхалагі́чна-мара́льнаму псіхалагі́чна-мара́льным
В. псіхалагі́чна-мара́льны (неадуш.)
псіхалагі́чна-мара́льнага (адуш.)
псіхалагі́чна-мара́льную псіхалагі́чна-мара́льнае псіхалагі́чна-мара́льныя (неадуш.)
псіхалагі́чна-мара́льных (адуш.)
Т. псіхалагі́чна-мара́льным псіхалагі́чна-мара́льнай
псіхалагі́чна-мара́льнаю
псіхалагі́чна-мара́льным псіхалагі́чна-мара́льнымі
М. псіхалагі́чна-мара́льным псіхалагі́чна-мара́льнай псіхалагі́чна-мара́льным псіхалагі́чна-мара́льных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

э́тыка-мара́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. э́тыка-мара́льны э́тыка-мара́льная э́тыка-мара́льнае э́тыка-мара́льныя
Р. э́тыка-мара́льнага э́тыка-мара́льнай
э́тыка-мара́льнае
э́тыка-мара́льнага э́тыка-мара́льных
Д. э́тыка-мара́льнаму э́тыка-мара́льнай э́тыка-мара́льнаму э́тыка-мара́льным
В. э́тыка-мара́льны (неадуш.)
э́тыка-мара́льнага (адуш.)
э́тыка-мара́льную э́тыка-мара́льнае э́тыка-мара́льныя (неадуш.)
э́тыка-мара́льных (адуш.)
Т. э́тыка-мара́льным э́тыка-мара́льнай
э́тыка-мара́льнаю
э́тыка-мара́льным э́тыка-мара́льнымі
М. э́тыка-мара́льным э́тыка-мара́льнай э́тыка-мара́льным э́тыка-мара́льных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

stamina [ˈstæmɪnə] n.

1. жыццёвая сі́ла; жыву́часць

2. сто́йкасць, выно́слівасць, трыва́ласць, цягаві́тасць;

moral stamina мара́льная сто́йкасць;

lack stamina быць сла́бым, невыно́слівым

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

гарт, -у, М -рце, м.

1. Цвёрдасць металу, якая надаецца гартаваннем.

Сталь высокага гарту.

2. перан. Фізічная або маральная вынослівасць, стойкасць.

Чалавек старога гарту.

3. Сплаў свінцу, волава і сурмы для адліўкі друкарскіх шрыфтоў (спец.).

|| прым. га́ртавы, -ая, -ае (да 3 знач.) і гарто́ўны, -ая, -ае (да 1 і 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ПАЦЯРПЕ́ЛЫ ў праве,

асоба, якой злачынствам нанесена маральная, фізічная або матэрыяльная шкода. Паводле крымінальна-працэсуальнага заканадаўства Рэспублікі Беларусь, асоба, якая прызнана П., мае права даваць следчаму і суду паказанні па справе, прадстаўляць доказы, заяўляць хадайніцтвы, знаёміцца з матэрыяламі справы пасля заканчэння папярэдняга следства, прымаць удзел у судовым разглядзе і карыстацца інш. працэсуальнымі правамі, а таксама абскарджваць прыгавор, вызначэнне суда або пастановы суддзі.

Э.​І.​Кузьмянкова.

т. 12, с. 243

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

мара́льны, -ая, -ае.

1. гл. мараль.

2. Які адпавядае правілам маралі, якому ўласціва высокая мараль.

М. ўчынак.

М. абавязак.

3. Звязаны з унутранымі, душэўнымі перажываннямі.

Маральная падтрымка.

Высокі м. дух.

Маральны знос — змяншэнне вартасці абсталявання, машын, што знаходзяцца ў эксплуатацыі, незалежна ад змянення іх фізічнай прыдатнасці.

|| наз. мара́льнасць, -і, ж. (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

blemish1 [ˈblemɪʃ] n.

1. знак, пля́ма (на целе)

2. недахо́п; пля́ма (маральная); га́ньба;

Her reputation is without a blemish. Яе рэпутацыя беззаганная.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

frailty

[ˈfreɪlti]

n., pl. -ties

1) кво́ласьць f.

2) мара́льная няўсто́йлівасьць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)