прапаклява́ць

‘абтыкаць дзіркі пакуллем (прапакляваць што-небудзь)’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прапаклю́ю прапаклю́ем
2-я ас. прапаклю́еш прапаклю́еце
3-я ас. прапаклю́е прапаклю́юць
Прошлы час
м. прапаклява́ў прапаклява́лі
ж. прапаклява́ла
н. прапаклява́ла
Загадны лад
2-я ас. прапаклю́й прапаклю́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час прапаклява́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ДЗІ́РАЧНАЯ ЭЛЕКТРАПРАВО́ДНАСЦЬ,

праводнасць паўправадніка, у якім асн. носьбітамі зараду з’яўляюцца дзіркі. Існуе, калі канцэнтрацыя акцэптараў перавышае канцэнтрацыю донараў. Наз. таксама праводнасцю р-тыпу. Гл. таксама Паўправаднікі.

т. 6, с. 117

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

падканапа́ціць

‘заткнуць дзіркі ў чым-небудзь мохам і пад. (падканапаціць хату)’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. падканапа́чу падканапа́цім
2-я ас. падканапа́ціш падканапа́ціце
3-я ас. падканапа́ціць падканапа́цяць
Прошлы час
м. падканапа́ціў падканапа́цілі
ж. падканапа́ціла
н. падканапа́ціла
Загадны лад
2-я ас. падканапа́ць падканапа́цьце
Дзеепрыслоўе
прош. час падканапа́ціўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

caulk

[kɔk]

v.

затыка́ць, зама́зваць (дзі́ркі), канапа́ціць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

riddle​3 [ˈrɪdl] v. рабі́ць дзі́ркі, дзіра́віць;

The wall was riddled with bullets. Сцяна была прадзіраўлена кулямі.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

павыдзёўбваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Выдзеўбці ўсё, многае. Павыдзёўбваць дзіркі. Павыдзёўбваць вочы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

канапа́ціць, -па́чу, -па́ціш, -па́ціць; -па́чаны; незак., што.

Затыкаць дзіркі, шчыліны чым-н. (пакуллем, мохам і інш.).

К. сцены.

К. лодку.

|| зак. заканапа́ціць, -па́чу, -па́ціш, -па́ціць; -па́чаны.

|| наз. канапа́чанне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пазаплята́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., што.

1. Пераплятаючы, сплесці, заплесці ўсё, многае.

П. косы.

П. дзіркі ў тыне.

2. чым. Аплятаючы, пакрыць чым-н. усё, многае.

Павукі пазапляталі куткі павуціннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

НО́СЬБІТЫ ЗАРА́ДУ, носьбіты току,

агульная назва зараджаных рухомых часціц (ці квазічасціц), якія забяспечваюць праходжанне эл. току праз рэчыва. Тэрмін найчасцей выкарыстоўваецца ў фізіцы цвёрдага цела, дзе аб’ядноўвае электроны праводнасці і дзіркі (гл. Металы, Паўправаднікі).

т. 11, с. 381

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

папракалу́пваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Пракалупаць што‑н. у многіх месцах. Папракалупваць дзіркі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)