Наблажы́ць ’нарабіць глупства’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Наблажы́ць ’нарабіць глупства’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Навазёкацца ’наваждацца, набрацца клопату з чым-н.’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Насы́ціць 1 ’накарміць, задаволіць ежай’ (
Насы́ціць 2: насыціць сыты́ ’падсаладзіць мёдам ваду’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Нацыкава́ць (нацыковаць) ’нацкаваць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Наўга́д ’наўздагад’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Не́кальства ’недахоп вольнага часу; мітусня’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Лупані́на ’вельмі хуткі і лёгкі даход, асабліва хабар’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Льсцёх, льсцёха ’ліслівец’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Лягчэць ’паляпшацца (аб самаадчуванні)’, ’памяншацца ў вазе’, ’цяплець (у безасабовай форме ле́гчаіць)’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)