senat, ~u
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
senat, ~u
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Рэўваенсавет,
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
ВСНГ,
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
скліка́нне
1. сзыва́ние; склика́ние;
2. созы́в
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ПАСТАЯ́ННЫ КАМІТЭ́Т СУСВЕ́ТНАГА КАНГРЭ́СА ПРЫХІ́ЛЬНІКАЎ МІ́РУ,
кіруючы і каардынуючы орган
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Сена́тар ‘член сената’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
верхо́вный вярхо́ўны;
верхо́вный главнокома́ндующий вярхо́ўны галоўнакама́ндуючы;
Верхо́вный Сове́т СССР Вярхо́ўны
Верхо́вный Суд Белару́си Вярхо́ўны Суд Белару́сі.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ку́рыя, ‑і,
1.
2. Разрад выбаршчыкаў па нацыянальнай, маёмаснай, расавай і інш. прыметах у капіталістычных краінах.
•••
[Лац. curia.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Белсаўпроф,
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
ПАСТАЯ́ННАЯ ПАЛА́ТА ТРАЦЕ́ЙСКАГА СУДА,
міжнародны пастаянны арбітражны орган. Утвораны ў 1899 у
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)