прыцвікава́ць

‘прыбіць што-небудзь цвіком’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыцвіку́ю прыцвіку́ем
2-я ас. прыцвіку́еш прыцвіку́еце
3-я ас. прыцвіку́е прыцвіку́юць
Прошлы час
м. прыцвікава́ў прыцвікава́лі
ж. прыцвікава́ла
н. прыцвікава́ла
Загадны лад
2-я ас. прыцвіку́й прыцвіку́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час прыцвікава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыціна́ць

‘перарываць, спыняць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прыціна́ю прыціна́ем
2-я ас. прыціна́еш прыціна́еце
3-я ас. прыціна́е прыціна́юць
Прошлы час
м. прыціна́ў прыціна́лі
ж. прыціна́ла
н. прыціна́ла
Загадны лад
2-я ас. прыціна́й прыціна́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прыціна́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыцкава́ць

‘напусціць сабак на каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыцкую́ прыцкуё́м
2-я ас. прыцкуе́ш прыцкуяце́
3-я ас. прыцкуе́ прыцкую́ць
Прошлы час
м. прыцкава́ў прыцкава́лі
ж. прыцкава́ла
н. прыцкава́ла
Загадны лад
2-я ас. прыцку́й прыцку́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час прыцкава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыцю́кнуць

‘забіць, прыбіць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыцю́кну прыцю́кнем
2-я ас. прыцю́кнеш прыцю́кнеце
3-я ас. прыцю́кне прыцю́кнуць
Прошлы час
м. прыцю́кнуў прыцю́кнулі
ж. прыцю́кнула
н. прыцю́кнула
Загадны лад
2-я ас. прыцю́кні прыцю́кніце
Дзеепрыслоўе
прош. час прыцю́кнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыцю́хаць

‘давесці каго-небудзь да стомленасці’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыцю́хаю прыцю́хаем
2-я ас. прыцю́хаеш прыцю́хаеце
3-я ас. прыцю́хае прыцю́хаюць
Прошлы час
м. прыцю́хаў прыцю́халі
ж. прыцю́хала
н. прыцю́хала
Загадны лад
2-я ас. прыцю́хай прыцю́хайце
Дзеепрыслоўе
прош. час прыцю́хаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пуцава́ць

‘з'ядаць, умінаць, умолваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пуцу́ю пуцу́ем
2-я ас. пуцу́еш пуцу́еце
3-я ас. пуцу́е пуцу́юць
Прошлы час
м. пуцава́ў пуцава́лі
ж. пуцава́ла
н. пуцава́ла
Загадны лад
2-я ас. пуцу́й пуцу́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час пуцу́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пшы́каць

‘шыпець на каго-небудзь’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пшы́каю пшы́каем
2-я ас. пшы́каеш пшы́каеце
3-я ас. пшы́кае пшы́каюць
Прошлы час
м. пшы́каў пшы́калі
ж. пшы́кала
н. пшы́кала
Загадны лад
2-я ас. пшы́кай пшы́кайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час пшы́каючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пшы́кнуць

‘прашыпець на каго-небудзь’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пшы́кну пшы́кнем
2-я ас. пшы́кнеш пшы́кнеце
3-я ас. пшы́кне пшы́кнуць
Прошлы час
м. пшы́кнуў пшы́кнулі
ж. пшы́кнула
н. пшы́кнула
Загадны лад
2-я ас. пшы́кні пшы́кніце
Дзеепрыслоўе
прош. час пшы́кнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пя́рнуць

‘моцна ўдарыць, выцяць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пя́рну пя́рнем
2-я ас. пя́рнеш пя́рнеце
3-я ас. пя́рне пя́рнуць
Прошлы час
м. пя́рнуў пя́рнулі
ж. пя́рнула
н. пя́рнула
Загадны лад
2-я ас. пя́рні пя́рніце
Дзеепрыслоўе
прош. час пя́рнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разбайдава́ць

‘сапсаваць, знішчыць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. разбайду́ю разбайду́ем
2-я ас. разбайду́еш разбайду́еце
3-я ас. разбайду́е разбайду́юць
Прошлы час
м. разбайдава́ў разбайдава́лі
ж. разбайдава́ла
н. разбайдава́ла
Загадны лад
2-я ас. разбайду́й разбайду́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час разбайдава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)