Vergléich I m -(e)s, -e

1) параўна́нне;

im ~ mit [zu] j-m, mit [zu] etw. (D) у параўна́нні з кім-н., з чым-н.;

ein markánter ~ яскра́вае параўна́нне;

éinen ~ zíehen* [ánstellen] параўно́ўваць, рабі́ць параўна́нне;

kéinen ~ mit j-m, mit etw. (D) áushalten* не вы́трымаць параўна́ння з кім-н., з чым-н.

2) спарт. спабо́рніцтва, сустрэ́ча

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Acht II f - ува́га; асцяро́жнасць;

sich in ~ néhmen* сцерагчы́ся;

áußer ~ lássen* не браць пад ува́гу;

~ gében* vi (auf A) звярта́ць ува́гу, зважа́ць (на каго-н., на што-н.), нагляда́ць, назіра́ць (за кім-н.);

gib ~! асцяро́жна!, пама́лу!;

~ háben* vi (auf A) звярта́ць ува́гу (на каго-н., на што-н.); нагляда́ць (за кім-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

odezwać się

odezw|ać się

зак.

1. адазвацца, адклікнуцца; адгукнуцца;

on się jeszcze nie ~ał — ён яшчэ не адазваўся;

2. do kogoзвярнуцца да каго, загаварыць з кім

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

poczuwać się

незак. do czego1. усведамляць што; адчуваць сябе кім;

poczuwać się do obowiązku — усведамляць свае абавязкі;

poczuwać się do winy — адчуваць сваю віну;

2. прызнаваць што

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

tyrać

незак.

1. выконваць цяжкую працу; надрывацца;

2. уст. абцёрхваць; зношваць;

3. уст. мардаваць, знясільваць (сілы, здароўе);

4. kim уст. папіхаць кім/чым, каго/што; трэціраваць каго

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wyrobić się

wyrobi|ć się

зак.

1. выпрацавацца; сфарміравацца; скласціся;

2. (na kogo) зрабіцца, стаць (кім); набыць досвед;

~ł się na tęgiego robotnika — ён стаў добрым работнікам

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

pity

[ˈpɪti]

1.

n., pl. -ies

спачува́ньне, шкадава́ньне n., спага́да f.; лі́тасьць f., памілава́ньне n.

it is a pity — Шкада́!

What a pity! — Як шкада́!

to have or take pity on — зьлі́тавацца над кім, шкадава́ць каго́, спагада́ць каму́

without pity — бязьлі́тасна, няшча́дна

2.

v.

шкадава́ць каго́, спачува́ць, спагада́ць каму́

•

- for pity’s sake

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

responsible

[rɪˈspɑ:nsəbəl]

adj.

1) адка́зны

to be responsible for — быць адка́зным за каго́-што

to be responsible to — быць адка́зным перад кім

2) быць прычы́най чаго́

The bad weather is responsible for the small attendance — Благо́е надво́р’е — прычы́на мало́е наве́двальнасьці

3) го́дны даве́ру, надзе́йны, пэ́ўны

a very responsible position — ве́льмі адка́зная паса́да

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

аддалі́цца, ‑далюся, ‑далішся, ‑даліцца; зак.

1. Перамясціцца на нейкую адлегласць ад каго‑, чаго‑н. Вада ў Сажы выцвіла, памялела і так аддалілася ад берага, што рэдка хто з хлапчукоў даставаў яе каменьчыкам. Ракітны. // Стаць менш чутным з прычыны вялікай адлегласці. Гром аддаліўся, толькі часамі далятае яго прыглушаны грукат з далёкага, цёмнага краю неба. Скрыган.

2. перан. Парваць сяброўскія, блізкія адносіны з кім‑н.; пачаць цурацца каго‑н. Неўзабаве Антон аддаліўся ад усіх і пачалі здагадвацца, шло ён перажыў нейкую няўдачу ў жыцці. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адлучы́ць, ‑лучу, ‑лучыш, ‑лучыць; зак., каго-што.

1. Пазбавіць сувязі з кім‑, чым‑н.; аддзяліць, адасобіць ад каго‑, чаго‑н., ізаляваць. Трэба не мець сэрца, каб адлучыць дзяўчынку ад сям’і ў такі час. Пальчэўскі. [Агата:] — Ён [бык] раззлавана матаў галавой, не разумеючы, чаму яго адлучылі ад усяго статка. Броўка. // Адняць дзіця ад грудзей; адняць, адсадзіць цяля ад каровы. // Раздзяліць, стаць мяжой, граніцай паміж чым‑н. Пясчаны перашыек адлучыў ліманы ад возера.

•••

Адлучыць ад царквы — прызнаць чужым царкве, якому‑н. веравызнанню; выключыць з рэлігійнай абшчыны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)