ПАРО́НІМАЎ СЛО́ЎНІК,

тып тлумачальнага слоўніка, які змяшчае аднакарэнныя словы, што маюць марфемнае і гукавое падабенства, але выражаюць розныя сэнсавыя паняцці (паронімы; гл. Паранімія). Напр., «Слоўнік паронімаў сучаснай рускай мовы» Ю.​А.​Бельчыкава і М.​С.​Панюшавай (1994). Паранімічны рад звычайна складаецца з 2 слоў, часам у яго ўваходзяць і 3—4 словы («давераны—даверлівы—даверны», «дублет—дуплет—дублікат—дубальт»). У бел. лексікаграфіі першая спроба стварэння П.с. — слоўнік «Цяжкія выпадкі ўжывання блізкіх па гучанні слоў; (Слоўнік паронімаў беларускай мовы)» С.​М.​Грабчыкава (1977; уключае больш за 1600 слоў). На аснове гэтага слоўніка ім жа складзены «Слоўнік паронімаў беларускай мовы» (1994; уключае больш за 3300 слоў). Міжмоўнае ўзаемапранікненне ў галіне аманіміі, параніміі і полісеміі адлюстравана ў слоўніку «Міжмоўныя амонімы і паронімы» Грабчыкава (1980; 550 рус.-бел. аманімічных і паранімічных пар).

Літ.:

Лексікалогія сучаснай беларускай літаратурнай мовы. Мн., 1994.

Л.​П.​Кунцэвіч.

т. 12, с. 101

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

sacramental [ˌsækrəˈmentl] adj. свяшчэ́нны; сакрамента́льны; запаве́тны;

a sacramental oath свяшчэ́нная кля́тва;

pronounce the sacramental words вымаўля́ць сакрамента́льныя сло́вы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

word​2 [wɜ:d] v. выража́ць сло́вамі, падбіра́ць сло́вы; фармулява́ць;

How should it be worded? Як бы гэта выказаць?

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

obscene

[əbˈsi:n]

adj.

непрысто́йны, бессаро́мны; брыдкі́ (пра сло́вы), бру́дны (мара́льна)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

flattery

[ˈflætəri]

n.

1) лісьлі́васьць, падлі́званьне; лісьлі́выя сло́вы

2) пахвала́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

acrimonious

[,ækrɪˈmoʊniəs]

adj.

во́йстры; рэ́зкі, зье́длівы

acrimonious words — во́йстрыя сло́вы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

waste one’s breath

гавары́ць у паве́тра; дарма́ марнава́ць сло́вы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ніза́ць

1. (насаджваць адно за адным) áufreihen vt, áuffädeln vt;

2. перан. (словы, рыфмы) leicht aneinánder réihen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

бры́дкасць ж.

1. (агіднасць) Hässlichkeit f -; Únförmigkeit f -;

2. (непрыстойнасць) Únanständigkeit f -, -en; Zóten pl (пра словы)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

плеана́зм, ‑у, м.

Моўны зварот, у якім ужыты адназначныя або блізказначныя, часта непатрэбныя словы (напрыклад. памерці смерцю..., свая ўласная сям’я...).

[Грэч. pleonasmos — празмернасць.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)