zurückstellen
1) (па)ста́віць
2) паста́віць [пераве́сці]
3) адстаўля́ць
4) дава́ць адтэрміно́ўку (ваеннаабавязанаму)
5) адво́дзіць (кандыдатуру)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
zurückstellen
1) (па)ста́віць
2) паста́віць [пераве́сці]
3) адстаўля́ць
4) дава́ць адтэрміно́ўку (ваеннаабавязанаму)
5) адво́дзіць (кандыдатуру)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
манускры́пт, ‑а,
Старажытны рукапіс.
[Ад лац. manus — рука і scribere — пішу.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
залама́ць, -ламлю́, -ло́міш, -ло́міць; -лама́ны;
1. Сагнуўшы, надламаць.
2. Сагнуўшы, адкінуць уверх або
3. Запрасіць надта дорага (
Асінку заламаць (
Заламаць шапку (
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Krébsgang:
den ~ géhen
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
rǘckübersetzen
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
backward
уза́д;
1) зьве́рнуты
2) у адваро́тным кіру́нку
3) паваро́тны
4) тупы́, адста́лы
5) запо́зьнены, прыпо́зьнены
6) нясьме́лы, сарамлі́вы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
to and fro
туды́ і сюды́; туды́ й
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
завора́чиваться
1. (
2.
3.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
wspak
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Наўспя́чча з няясным значэннем, тлумачыцца як ’выкінуць нагамі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)