атачы́ць, атачу, аточыш, аточыць;
Тое, што і акружыць (у 1, 2 знач.); агарнуць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
атачы́ць, атачу, аточыш, аточыць;
Тое, што і акружыць (у 1, 2 знач.); агарнуць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абду́манасць, ‑і,
Уласцівасць і якасць абдуманага.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вандро́ўка, ‑і,
Тое, што і вандроўніцтва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дзеравя́нікі, ‑аў;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жы́чка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пашарэ́лы, ‑ая, ‑ае.
Які стаў шэрым або больш шэрым.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
плюга́вец, ‑гаўца,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
радыёрэпраду́ктар, ‑а,
Тое, што і рэпрадуктар.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
размаха́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рассе́янасць, ‑і,
1. Уласцівасць рассеянага.
2. Адсутнасць увагі, інтарэсу да чаго‑н. пэўнага.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)