кро́пелька ж.

1. Trópfen m -s, -;

кро́пелька расы́ Táutropfen m;

2. (трошкі, ледзь-ледзь) ein klein wénig, verschwíndend wénig;

укла́сці кро́пельку сваёй пра́цы sein Teil Árbeit béisteuern;

ма́йце кро́пельку цярпе́ння háben Sie ein wénig Gedúld;

◊

ні кро́пелькі kein Deut, nicht im Geríngsten; nicht die Spur;

усё да (апо́шняй) кро́пелькі álles, ganz, réstlos

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

cielsko

н. поўнае цела; туша;

ledwo dźwiga swoje cielsko — ледзь носіць сваё цела

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zipać

zip|ać

незак. разм. дыхаць, хапаць паветра; хаўкаць;

ledwo ~ie — ледзь дыхае

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

дапха́ць сов., разг.

1. напиха́ть, наби́ть (дополнить, пихая);

2. (довезти, толкая) дотолка́ть;

воз ледзь ~ха́лі да двара́ — воз едва́ дотолка́ли до двора́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уга́двацца несов.

1. (намечаться) уга́дываться;

у це́мры ледзь ~валіся абры́сы стадыёна — в темноте́ е́ле уга́дывались очерта́ния стадио́на;

2. страд. уга́дываться; см. уга́дваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

НЮА́НС (франц. nuance),

адценне, тонкае адрозненне. 1) У выяўленчым мастацтве ледзь бачны пераход аднаго колеравага тону ў другі (у жывапісе), адной святлоценявой градацыі ў другую (у скульптуры, графіцы). Сукупнасць адценняў (нюансіроўка) выкарыстоўваецца для дасягнення больш тонкай мадэліроўкі выявы.

2) У архітэктуры і горадабудаўніцтве адзін са сродкаў стварэння кампазіцыі будынкаў, збудаванняў, комплексаў і ансамбляў, пры якім выкарыстоўваюцца падобныя маст. якасці асобных элементаў, што ствараюць рытмічны рад. У процілегласць кантрасту, дзе пераважаюць адрозненні аднародных якасцей, Н. згладжвае гэтыя адрозненні, дае магчымасць у пэўнай ступені выправіць няўдалыя суадносіны асобных частак кампазіцыі.

3) У музыцы Н. падзяляюцца на дынамічныя (гл. Дынаміка), тэмпавыя (гл. Тэмп) і тыя, што раскрываюць эмац. характар музыкі (напр., dolce пяшчотна, tenebroso змрочна, con spirito адухоўлена, appassionato страсна, maestoso велічна). Сукупнасць Н. (нюансіроўка) вызначаецца ўнутр. сутнасцю і характарам музыкі, яе стылем і асаблівасцямі структуры муз. твора. Асн. Н. выканання пазначаюцца аўтарам і з’яўляюцца арыенцірам інтэрпрэтацыі твора. Канкрэтны спосаб нюансіроўкі залежыць пераважна ад індывід. творчай манеры выканаўцы, чым тлумачыцца множнасць і непаўторнасць інтэрпрэтацый аднаго твора. Н. пазначаюць звычайна італьян. муз. тэрміналогіяй.

Т.​С.​Ляшчэня (музыка).

т. 11, с. 401

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Ліпе́ць 1 ’ледзь трымацца’, ’жыць, не падаючы надзей на сілу, на працяглае жыццё’ (Нас., Грыг., Янк. БП, Бір. Дзярж., Др.-Падб., Янк. I, ТСБМ, Бяльк., Касп., Шат., Яруш.; бялын., докш., Янк. Мат., КЭС, лаг., Яўс.) і ліпецца ’тс’. Шальч. ’балець, ныць’, віл., паст. ’вельмі хварэць, ледзь жыць’ (Сл. паўн.-зах.). Рус. ніжнегар., ярасл., уладз., бран., смал., ульян., сарат. липеть ’ледзь трымацца’. Генетычна роднасным да іх з’яўляецца літ. klibė́ti ’хістацца’ (Атрэмбскі, Gramatyka, 2, 230). Параўн. таксама хліпе́ць, хлі́пкі (гл.). Грынавецкене (Сл. паўн.-зах., 2, 658) параўноўвае бел. лексему з літ. lypė́ti ’выжыць’, léipėti ’млець’.

Ліпе́ць 2 ’гарнуцца, хіліцца’ (Нас., Касп.). Рус. липеть ’тс’, ’прылягаць’, ст.-рус. льпѣти, лпѣти ’прыліпаць, ляпіцца’, польск. lpieć ’быць прылепленым, моцна трымацца’, падгальск. ’быць цярплівым’, чэш. lpíti, lpěti ’моцна трымацца чаго-небудзь’, ’ліпнуць’, ’быць прывязаным’, ст.-чэш. lpieti ’гарнуцца, ляпіцца’, славац. lpieť, славен. lępę́ti ’тс’, ст.-слав. при‑льпѣти ’гарнуцца’, ’прыстаць, прыліпнуць’. Прасл. lьpěti ’прылягаць, быць прылепленым’ > усх.-слав. лі‑. І.‑е. адпаведнікі: ст.-інд. lipyáte ’лепіцца, прылягае’, літ. lìpti ’ліпнуць, прыліпаць’ (Слаўскі, 4, 342; там жа і літаратура).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

волочи́ть несов.

1. (таскать) валачы́ць, цяга́ць;

2. (тащить) валачы́, цягну́ць;

3. техн. валачы́ць;

волочи́ть про́волоку валачы́ць дрот;

◊

едва́ волочи́ть но́ги ледзь цяга́ць но́гі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

blind

[blaɪnd]

1.

adj.

1) сьляпы́

2) ледзь ба́чны, схава́ны

a blind curve on a highway — ледзь ба́чны вы́гін аўтастра́ды

3) ледзь зна́чны, непрыкме́тны, сьляпы́

blind path — ледзь заўва́жная сьце́жка

4) засьле́плены

blind fury — сьляпа́я злосьць

5) сьляпы́ (без вако́н)

a blind wall — сьляпа́я сьцяна́

2.

v.t.

1) сьляпі́ць; асьляпля́ць

blinding light — сьляпу́чае сьвятло́

2) зацямня́ць, зацьмява́ць; закрыва́ць; маскава́ць

3) засьляпля́ць, асьляпля́ць

affection blinds reason — пачуцьцё асьляпля́е ро́зум

3.

n

1) што́ра, акані́ца f.; засло́нка f.

Venetian blind — жалюзі́ indecl., n

2) Figur. вы́думаная прычы́на, адгаво́рка f.

3) заса́да f. (для паляўні́чага)

•

- be blind to

- blind street

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

абра́знік, ‑а, м.

Разм. Тое, што і абражальнік. Маці ледзь управілася схапіць хлопчыка за руку і адабраць гайку, якую ён хацеў шыбнуць у абразніка. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)