сказа́ць, скажу́, ска́жаш, ска́жа;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Verbum
анлайнавы слоўнікságen
1) гавары́ць, каза́ць;
man sagt ка́жуць;
das lässt sich leicht ~ ! лёгка каза́ць!;
geságt – getán сказа́ў – зрабі́ў;
wie man zu ~ pflegt як ка́жуць, як гаво́рыцца, як той каза́ў;
so zu ~ так бы мо́віць;
wenn man so ~ darf калі́ мо́жна так сказа́ць [вы́разіцца];
das muss man ~ гэ́та
dagégen ist nichts zu ~ су́праць гэ́тага не прыхо́дзіцца пярэ́чыць;
lássen Sie sich geságt sein! ма́йце гэ́та на ўва́зе, по́мніце пра гэ́та! (з пагрозай);
sich (
damit ist álles geságt гэ́тым усё ска́зана;
es ist nicht zu viel geságt без перабо́льшвання мо́жна сказа́ць
2) зна́чыць;
das hat nichts zu ~ гэ́та нічо́га не зна́чыць;
ságe und schréibe літара́льна, сло́ва ў сло́ва; сама́е ма́лае са́ма менш, ні даць, ні ўзяць;
ságe und schréibe húndert Éuro пішу́ про́піссю: сто е́ўра;
das hat mich, ságe und schréibe, húndert Éuro gekóstet я за гэ́та заплаці́ў ні мно́га, ні ма́ла – сто е́ўра;
ich hábe ihn, ságe und schréibe, zéhnmal gefrágt я пыта́ўся ў яго́ літара́льна дзе́сяць разо́ў;
er hat hier nichts zu ~ ён тут не распараджа́ецца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ву́ха, ‑а;
1. Орган слыху і раўнавагі ў пазваночных жывёл і чалавека.
2. Знадворная, вонкавая частка гэтага органа ў форме ракавіны вакол вушной адтуліны.
3.
4.
5. Прыстасаванне ў розных прадметах для больш зручнага карыстання (пад’ёму, вешання, пераноскі і інш.).
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́кінуць, ‑ну, ‑неш, ‑не;
1. Кінуць вон, пазбавіцца ад чаго‑н. непатрэбнага, лішняга.
2. Выдаліць сілаю, выштурхнуць; выгнаць.
3. Выставіць, высунуць рэзкім рухам.
4. Выпусціць, вылучыць што‑н., вывергнуць.
5. Выслаць наперад ці ў які‑н. бок.
6.
7.
8.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дух, ‑у і ‑а,
1. ‑у. Псіхічныя здольнасці; свядомасць.
2. ‑у. Унутраны стан, настрой, маральная сіла чалавека ці калектыву.
3. ‑у. Характэрныя ўласцівасці, сутнасць, унутраны сэнс чаго‑н.
4. ‑а. У міфалагічных і рэлігійных уяўленнях — бесцялесная, звышнатуральная істота, якая прымае ўдзел у жыцці прыроды і чалавека.
5. ‑у,
6. ‑у.
7. ‑у.
8.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
набра́цца, ‑бяруся, ‑бярэшся, ‑бярэцца; ‑бяромся, ‑берацеся;
1.
2. Напоўніцца чым‑н.
3. Дасягнуць нейкай колькасці, лічбы.
4. Насыціцца, прасякнуць чым‑н.
5. Знайсці ў сабе ўнутраныя сілы, магчымасці, якасці.
6. Пераняць, навучыцца чаму‑н.
7. Нацярпецца, перажыць, адчуць.
8.
9.
10.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
набра́ць, ‑бяру, ‑бярэш, ‑бярэ; ‑бяром, ‑бераце;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папа́сці, ‑паду́, ‑падзе́ш, ‑падзе́; ‑падзём, ‑падзяце́;
1.
2. Пранікнуць, прайсці ўнутр чаго‑н.; апынуцца дзе‑н.
3. Знянацку, выпадкова наступіць на што‑н. або трапіць куды‑н.; зачапіць што‑н.
4.
5.
6.
7.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разгарну́ць, ‑гарну, ‑горнеш, ‑горне;
1. Расправіць, расцягнуць што‑н. згорнутае ў даўжыню або шырыню.
2. Вызваліць ад абгорткі; зняць тое, чым было што‑н. загорнута, закрыта.
3. Раскрыць што‑н. складзенае.
4. Выпрастаць, расправіць, развёўшы ў процілеглыя бакі.
5.
6.
7. Зрабіць, арганізаваць што‑н. у шырокіх маштабах.
8. Падрыхтаваць да дзеяння, функцыяніравання.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спіса́ць, спішу, спішаш, спіша;
1. Перапісаць з арыгінала які‑н. тэкст; зрабіць рукапісную копію чаго‑н.
2.
3. Скласці пералік каго‑, чаго‑н., запісаць у спіс.
4. Дакументальна афармляючы, запісаць як зрасходаванае або нягоднае.
5. Звольніць (з карабля, авіяцыйнай часці і пад.); адправіць у запас.
6. Запоўніць пісьмовымі знакамі (аркуш паперы, сшытак і пад.).
7.
8.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)