Ту́пат ‘тупанне, тупаніна’ (ТСБМ, Некр. і Байк., Ласт.; ашм., Стан.), ту́пот ‘тс’ (Вруб.). Параўн. укр. ту́піт, ту́пот, польск., в.-луж. tupot, серб. тупот, макед. тупот ‘тс’. Відаць, яшчэ праславянскае ўтварэнне ад *tupati > *tupotъ, паралельнае да *topotъ або *tъpъtъ (Арол, 4, 84), гл. наступнае слова. Паводле Борыся (654), утварэнню назоўніка папярэднічаў дзеяслоў інтэнсіўнага дзеяння з элементам *‑t‑, гл. туптаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Знудзі́ць ’зрабіцца блага, вырваць’. Рус. дыял. знуди́ть смал. ’давесці да благога стану’, цвяр., пск. ’балець, ламаць’, укр. знуди́ти ’надакучыць’, ’апрыкраць’, польск. znudzić ’надакучыць’, чэш. znuditi, славац. znudiť ’тс’, серб.-харв. сну̏ждити се ’надакучыць, выклікаць кепскі настрой’, макед. снужди се ’надакучыць’. Ц.-слав. изнѫдити ’выганяць, вырываць’. Прасл. jьz‑nud‑i‑ti — прэфіксальны дзеяслоў; гл. нудзіць ’адчуваць млосны стан’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Мя́кнуць ’рабіцца мягкім, вялым, расслабленым’, ’размякаць’, ’мокнуць у вадзе, на дажджы’, ’прыходзіць у стан чуласці, дабраты’ (ТСБМ, Нас., Гарэц., Касп., Растарг., Бяльк.). Укр. мʼя́кнути, рус. мя́кнуть, польск. mięknąć, н.-луж. měknuś, в.-луж. mjaknyć, чэш. měknouti, славац. mäknúť, славен. mę́kniti, серб.-харв. ме̏кнути, макед. мекне, балг. мекна, ст.-слав. оу‑мѧкнѫти. Прасл. męknǫti ’тс’. Да мя́ккі (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ця́жка,

1. Прысл. да цяжкі (у 1–6 і 9 знач.).

2. безас. у знач. вык. Пра цяжкі фізічны стан, пачуцці стомы, болю і пад. [Віця] ўстаў з мяха, на якім сядзеў, і адчуў, што яму цяжка стаяць. Чарнышэвіч. Людзям было цяжка думаць, што гітлераўскае звяр’ё можа перарваць штодзённую працу. Чорны.

3. безас. у знач. вык. Пра наяўнасць нягод, пакут і пад. Ды і ці варта цяпер ісці да .. [Волькі] — нагоніш маркоты, калі самому цяжка. Каваленка. // Пра непрыемны стан, у якім хто‑н. знаходзіцца. Мне таксама было цяжка ад усяго таго, што вось-вось пабачыў. Кулакоўскі.

4. безас. у знач. вык. Пра сумны, дрэнны настрой. У Івана таксама на душы было цяжка, а ў галаве варушыліся цэлым роем думкі. Колас. На сэрцы было цяжка. Дамашэвіч.

•••

Цяжка сказаць гл. сказаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абаграва́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абаграва́ны абаграва́ная абаграва́нае абаграва́ныя
Р. абаграва́нага абаграва́най
абаграва́нае
абаграва́нага абаграва́ных
Д. абаграва́наму абаграва́най абаграва́наму абаграва́ным
В. абаграва́ны
абаграва́нага
абаграва́ную абаграва́нае абаграва́ныя
Т. абаграва́ным абаграва́най
абаграва́наю
абаграва́ным абаграва́нымі
М. абаграва́ным абаграва́най абаграва́ным абаграва́ных

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абвясці́ўшы

дзеепрыметнік, незалежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абвясці́ўшы абвясці́ўшая абвясці́ўшае абвясці́ўшыя
Р. абвясці́ўшага абвясці́ўшай
абвясці́ўшае
абвясці́ўшага абвясці́ўшых
Д. абвясці́ўшаму абвясці́ўшай абвясці́ўшаму абвясці́ўшым
В. абвясці́ўшы
абвясці́ўшага
абвясці́ўшую абвясці́ўшае абвясці́ўшыя
Т. абвясці́ўшым абвясці́ўшай
абвясці́ўшаю
абвясці́ўшым абвясці́ўшымі
М. абвясці́ўшым абвясці́ўшай абвясці́ўшым абвясці́ўшых

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абкла́дваемы

дзеепрыметнік, залежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абкла́дваемы абкла́дваемая абкла́дваемае абкла́дваемыя
Р. абкла́дваемага абкла́дваемай
абкла́дваемае
абкла́дваемага абкла́дваемых
Д. абкла́дваемаму абкла́дваемай абкла́дваемаму абкла́дваемым
В. абкла́дваемы
абкла́дваемага
абкла́дваемую абкла́дваемае абкла́дваемыя
Т. абкла́дваемым абкла́дваемай
абкла́дваемаю
абкла́дваемым абкла́дваемымі
М. абкла́дваемым абкла́дваемай абкла́дваемым абкла́дваемых

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абнаві́ўшы

дзеепрыметнік, незалежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абнаві́ўшы абнаві́ўшая абнаві́ўшае абнаві́ўшыя
Р. абнаві́ўшага абнаві́ўшай
абнаві́ўшае
абнаві́ўшага абнаві́ўшых
Д. абнаві́ўшаму абнаві́ўшай абнаві́ўшаму абнаві́ўшым
В. абнаві́ўшы
абнаві́ўшага
абнаві́ўшую абнаві́ўшае абнаві́ўшыя
Т. абнаві́ўшым абнаві́ўшай
абнаві́ўшаю
абнаві́ўшым абнаві́ўшымі
М. абнаві́ўшым абнаві́ўшай абнаві́ўшым абнаві́ўшых

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

агіту́ючы

дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. агіту́ючы агіту́ючая агіту́ючае агіту́ючыя
Р. агіту́ючага агіту́ючай
агіту́ючае
агіту́ючага агіту́ючых
Д. агіту́ючаму агіту́ючай агіту́ючаму агіту́ючым
В. агіту́ючы
агіту́ючага
агіту́ючую агіту́ючае агіту́ючыя
Т. агіту́ючым агіту́ючай
агіту́ючаю
агіту́ючым агіту́ючымі
М. агіту́ючым агіту́ючай агіту́ючым агіту́ючых

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аглюціні́руючы

дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аглюціні́руючы аглюціні́руючая аглюціні́руючае аглюціні́руючыя
Р. аглюціні́руючага аглюціні́руючай аглюціні́руючага аглюціні́руючых
Д. аглюціні́руючаму аглюціні́руючай аглюціні́руючаму аглюціні́руючым
В. аглюціні́руючы аглюціні́руючую аглюціні́руючае аглюціні́руючыя
Т. аглюціні́руючым аглюціні́руючай
аглюціні́руючаю
аглюціні́руючым аглюціні́руючымі
М. аглюціні́руючым аглюціні́руючай аглюціні́руючым аглюціні́руючых

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)