по́пел, ‑у,
Пылападобная, звычайна шэрая маса, якая застаецца пасля згарання, спальвання чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
по́пел, ‑у,
Пылападобная, звычайна шэрая маса, якая застаецца пасля згарання, спальвання чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ску́рнік, ‑а,
1. Той, хто займаецца вырабам скур.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
узвінці́цца, ‑вінчуся, ‑вінцішся, ‑вінціцца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
храпу́н, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Крыпа́ніца ’сяннік’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
По́зірк ’погляд’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Суі́ста: багатая суіста (Шляхам гадоў. Мінск, 1990, 149). Відаць, да су- і іста (< *jьstъ, гл. існы),
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
жеII частица (после гласных) ж, (после согласных) жа; (при указании тождества — обычно) са́мы;
когда́ же мы пойдём? калі́ ж мы по́йдзем?;
тот же той са́мы, той жа;
тогда́ же
смотри́ же! глядзі́ ж!
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дакуры́ць, ‑куру, ‑курыш, ‑курыць;
Скончыць курэнне чаго‑н.; скурыць да канца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
двухко́лка, ‑і,
Двухколая павозка; буда (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)