Verbum

likely​¹ [ˈlaɪkli] adj.

1. вераго́дны; магчы́мы;

be likely to быць вераго́дным, магчы́мым;

He is likely to be here next week. Ён, магчыма, будзе тут на наступным тыдні;

She is not likely to forget that. Яна наўрад ці забудзецца пра гэта.

2. які́ (што) пасу́е, падыхо́дзіць;

a likely candidate адпаве́дны кандыда́т

♦

a likely story! infml, iron. так я і паве́рыў!

native​¹ [ˈneɪtɪv] n.

1. ураджэ́нец;

a native of London ураджэ́нец Ло́ндана

2. карэ́нны жыха́р, ураджэ́нец яко́й-н. мясцо́васці;

She speaks French like a native. Яна гаворыць па-французску, як (сапраўдная) францужанка.

3. dated, offensive абарыге́н, тузе́мец, тубы́лец (у адносінах да карэннага насельніцтва з цёмнай скурай)

4. раслі́на/жывёліна, характэ́рная для да́дзенага рэгіёна;

The kangaroo is a native of Australia. Радзіма кенгуру – Аўстралія.

ought [ɔ:t] modal v.

1. : выражае неабходнасць, маральны абавязак;

She ought to come. Яна павінна прыйсці;

Such things ought not to be allowed in our society. Такія з’явы недапушчальныя ў нашым грамадстве.

2. : з перфектным інфінітывам выражае шкадаванне, папрок;

You ought to have agreed. Вам трэба было згадзіцца.

3. : выражае меркаванне, дапушчэнне;

They ought to be there by now. Зараз яны, верагодна, ужо там.

quite [kwaɪt] adv.

1. ца́лкам; зусі́м;

I’ve got a letter from Sylvia quite recently. Зусім нядаўна я атрымаў ліст ад Сільвіі;

I quite agree with you. Я цалкам згодзен з вамі.

2. ама́ль; у некато́рай ступе́ні; больш-менш; даво́лі, до́сыць;

quite a good fellow зусі́м нядрэ́нны хло́пец

♦

quite a/the smth. сапраўды́, на са́май спра́ве;

She is quite a beauty. Яна сапраўдная прыгажуня.

sail​² [seɪl] v.

1. плы́сці пад ве́тразямі;

sail round the world рабі́ць кругасве́тнае падаро́жжа

2. кірава́ць (яхтаю, лодкаю і да т.п.)

3. пуска́ць кара́блікі

4. адплыва́ць, адыхо́дзіць (пра судна)

5. паво́льна ру́хацца;

She sailed into the room. Яна прайшла ў пакой як пава.

♦

sail against the wind плы́сці су́праць цячэ́ння;

sail close to the wind мо́цна рызыкава́ць, хадзі́ць па кра́і про́рвы

windy [ˈwɪndi] adj.

1. ве́траны (дзень, надвор’е і да т.п.);

a windy plain раўні́на, яку́ю прадзіма́е ве́цер

2. infml, dated баязлі́вы; напу́жаны;

She is a bit windy about staying alone in the house. Яна крыху пабойваецца заставацца адна дома.

♦

Windy City AmE «Го́рад вятро́ў» (Чыкага);

keep on the windy side of the law трыма́цца дале́й ад палі́цыі, улады і да т.п.