размаха́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Разгайдаць, расхістаць што‑н.; махаючы, прыдаць сілу, хуткасць руху чаму‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дацеляпа́ць

‘разбоўтаць, расхістаць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дацеляпа́ю дацеляпа́ем
2-я ас. дацеляпа́еш дацеляпа́еце
3-я ас. дацеляпа́е дацеляпа́юць
Прошлы час
м. дацеляпа́ў дацеляпа́лі
ж. дацеляпа́ла
н. дацеляпа́ла
Загадны лад
2-я ас. дацеляпа́й дацеляпа́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час дацеляпа́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

развіха́ць

‘расхістаць што-небудзь (развіхаць зуб)’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. развіха́ю развіха́ем
2-я ас. развіха́еш развіха́еце
3-я ас. развіха́е развіха́юць
Прошлы час
м. развіха́ў развіха́лі
ж. развіха́ла
н. развіха́ла
Загадны лад
2-я ас. развіха́й развіха́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час развіха́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

расхіста́ны

1. расша́танный;

2. перен. расша́танный; осла́бленный;

1, 2 см. расхіста́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разболта́ть​I сов.

1. (размешать) разбо́ўтаць, размяша́ць;

разболта́ть муку́ в воде́ разбо́ўтаць муку́ ў вадзе́;

2. (ослабить, расшатать) расхіста́ць; расхля́баць;

разболта́ть га́йку расхіста́ць га́йку.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расхіста́ны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад расхістаць.

2. у знач. прым. Які стаў слабым, няўстойлівым, хісткім. Па расхістанай драўлянай лесвіцы Алаіза падалася да дзвярэй. Арабей.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расхі́стваць несов.

1. расша́тывать;

2. перен. расша́тывать; ослабля́ть;

1, 2 см. расхіста́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

rozchwiać

зак.

1. расхістаць, расківаць;

2. перан. разладзіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Ро́змах ’размах’ (ТС). Націск на ро́ пад уплывам укр. ро́змах ’тс’. Да разма́х, разма́хваць ’махаць чым-небудзь то ў адзін, то ў другі бок’, размаха́ць ’расхістаць, разгайдаць’ < прасл. *orz‑maxъ < прасл. *orz‑maxati/mavati/majati (рус. размах, польск. rozmach, н.-луж. і в.-луж. rozmach, чэш., славац. rozmah, славен. razmàh, балг. разма́х) > раз- (роз-) і маха́ць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

расшата́ть сов.

1. расхіста́ць, раскалыва́ць;

2. перен. разла́дзіць, асла́біць; (о здоровье — ещё) сапсава́ць; асла́біць;

расшата́ть здоро́вье разла́дзіць (сапсава́ць) здаро́ўе;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)