выспе́шваць
‘спяшацца; прыспешваць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выспе́шваю |
выспе́шваем |
| 2-я ас. |
выспе́шваеш |
выспе́шваеце |
| 3-я ас. |
выспе́швае |
выспе́шваюць |
| Прошлы час |
| м. |
выспе́шваў |
выспе́швалі |
| ж. |
выспе́швала |
| н. |
выспе́швала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выспе́швай |
выспе́швайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выспе́шваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
выспяша́ць
‘спяшацца; прыспешваць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выспяша́ю |
выспяша́ем |
| 2-я ас. |
выспяша́еш |
выспяша́еце |
| 3-я ас. |
выспяша́е |
выспяша́юць |
| Прошлы час |
| м. |
выспяша́ў |
выспяша́лі |
| ж. |
выспяша́ла |
| н. |
выспяша́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выспяша́й |
выспяша́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выспяша́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
падну́кваць
‘прыспешваць, прымушаць каго-небудзь рабіць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падну́кваю |
падну́кваем |
| 2-я ас. |
падну́кваеш |
падну́кваеце |
| 3-я ас. |
падну́квае |
падну́кваюць |
| Прошлы час |
| м. |
падну́кваў |
падну́квалі |
| ж. |
падну́квала |
| н. |
падну́квала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падну́квай |
падну́квайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
падну́кваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паднушча́ць
‘прыспешваць, прымушаць каго-небудзь рабіць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паднушча́ю |
паднушча́ем |
| 2-я ас. |
паднушча́еш |
паднушча́еце |
| 3-я ас. |
паднушча́е |
паднушча́юць |
| Прошлы час |
| м. |
паднушча́ў |
паднушча́лі |
| ж. |
паднушча́ла |
| н. |
паднушча́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
паднушча́й |
паднушча́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
паднушча́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
precipitate3 [prɪˈsɪpɪteɪt] v. fml
1. скіда́ць, звярга́ць
2. паскара́ць, падганя́ць, прыспе́шваць
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
naglić
незак. падганяць, прыспешваць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ponaglać
незак. падганяць, прыскорваць, прыспешваць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
przynaglać
незак. падганяць, прыскорваць, прыспешваць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Тураві́ць ‘панукваць, падганяць (каня)’ (Касп., Др.-Падб.; рас., Шатал.), ‘прыспешваць, падганяць’ (Ласт.; мёрск., Нар. сл.), тураві́цца ‘спяшацца’ (в.-дзв., рас., Шатал., Рэг. сл. Віц., Сл. ПЗБ), ‘тс’, ‘шавяліцца’ (мёрск., Нар. сл.), турава́цца ‘імкнуцца, кіравацца’ (Гарэц., Др.-Падб.), турава́нне ‘падганянне, пануканне’ (в.-дзв., Шатал.). Параўн. рус. дыял. ту́ровить ‘падганяць, прыспешваць’, туро́вить ‘тс’, польск. дыял. turovać ‘напіраць, націскаць’. Гл. тура́ць, туры́ць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
beéilen
1. vt падганя́ць, прыспе́шваць
2. ~, sich спяша́цца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)