ДЗЯРЖА́ЎНЫ ДОЎГ,
сума запазычанасці дзяржавы па крэдытных аперацыях і нявыплачаных па іх працэнтах. Узнікае, як правіла, пры неабходнасці фінансавання бюджэтнага дэфіцыту. З улікам сферы размяшчэння падзяляецца на ўнутр. і знешні. Унутраны ствараецца на аблігацыях дзярж. пазык і інш. дзярж. каштоўных папер, гарантыях дзяржавы пад каштоўныя паперы, выпушчаныя акц. т-вамі, крэдытах, выдадзеных дзяржаве банкамі і інш. крэдыторамі, нявыплачаных фіз. і юрыд. асобам кампенсацыях і інш. Знешні ўзнікае па ўзятых дзяржавай знешніх крэдытах, гарантыях дзяржавы пад атрыманыя за мяжой крэдыты айч. арг-цыямі, запазычанасці па знешнегандл. аперацыях бюджэтных арг-цый.
т. 6, с. 152
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
напаве́р, прысл.
У доўг, у крэдыт.
Набраць тавару н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ліквіда́т
‘даўжнік, з якога спаганяецца доўг’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ліквіда́т |
ліквіда́ты |
| Р. |
ліквіда́та |
ліквіда́таў |
| Д. |
ліквіда́ту |
ліквіда́там |
| В. |
ліквіда́та |
ліквіда́таў |
| Т. |
ліквіда́там |
ліквіда́тамі |
| М. |
ліквіда́це |
ліквіда́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
спо́ўніць, -ню, -ніш, -ніць; -нены; зак., што.
Здзейсніць, ажыццявіць.
С. жаданне.
С. доўг.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пазы́ка, -і, ДМ -зы́цы, мн. -і, -зы́к, ж.
1. Фінансавая аперацыя, якая заключаецца ў атрыманні грошай у доўг на пэўных умовах.
Дзяржаўная ўнутраная п.
2. Выдача ў доўг на пэўных умовах грошай, рэчаў і пад., а таксама грошы, рэчы і пад., узятыя ў доўг.
Грашовая п.
Незваротная п.
|| прым. пазыко́вы, -ая, -ае.
Пазыковая аперацыя.
П. банк.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
заимообра́зный пазыко́вы; (взятый в долг) узя́ты ў доўг, пазы́чаны (у каго); (данный в долг) да́дзены ў доўг; пазы́чаны (каму).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́квітаць
‘задаволіць каго-небудзь; выплаціць што-небудзь (доўг)’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́квітаю |
вы́квітаем |
| 2-я ас. |
вы́квітаеш |
вы́квітаеце |
| 3-я ас. |
вы́квітае |
вы́квітаюць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́квітаў |
вы́квіталі |
| ж. |
вы́квітала |
| н. |
вы́квітала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́квітай |
вы́квітайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́квітаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
завінава́ціцца, -ва́чуся, -ва́цішся, -ва́ціцца; зак., каму (разм.).
Узяць у доўг, стаць даўжніком.
Я суседцы завінавацілася дваццаць тысяч рублёў.
|| незак. завінава́чвацца, -аюся, -аешся, -аецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
заі́сціць
‘выканаць, забяспечыць, задавольніць каго-небудзь, што-небудзь; выплаціць доўг; зрабіць па сумленню’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заі́шчу |
заі́сцім |
| 2-я ас. |
заі́сціш |
заі́сціце |
| 3-я ас. |
заі́сціць |
заі́сцяць |
| Прошлы час |
| м. |
заі́сціў |
заі́сцілі |
| ж. |
заі́сціла |
| н. |
заі́сціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заі́сці |
заі́сціце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заі́сціўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)