Павучо́к ’табурэтка з круглай дзіркай, каб прывучыць дзіця стаяць на нагах’ (Мат. Гом.). Суфіксальнае ўтварэнне ад павучыць < вучыць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Падбукро́йціць ’падгаварыць, падбухторыць’ (Янк. 1, Мат. Гом.). З падбухторыць (гл.), відаць, у выніку кантамінацыі з нейкім іншым словам.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пальні́ца ’палавіца, масніца’ (Бяльк., Мат. Гом.), пальнічы́на ’тс’ (Сл. ПЗБ). Да пол ’падлога’. Адносна л’ параўн. рус. напольный.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пахутрава́ць (войны) ’забіць’ (браг., Мат. Гом.). З ⁺пафутрава́ць — зрабіць футрыну; апошняе з польск. futryna < futro < ням. Futter ’кажух’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пачарэжня ’чарга пасвіць*’кароў’ (хойн., Мат. Гом.). Утворана ад прыслоўя папарэжаш, ’па чарзе’ (Ян.), як рус. по‑очерёдно.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Віла́кі мн. л. ’разгалінаванае дрэва’ (карм., Мат. Гом.). Параўн. рус. сіб. вилага ’разваліна, разгалінаванае дрэва’. Да вілы (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вір’янка ’валер’ян, Valeriana officinalis L.’ (ветк., Мат. Гом.) паходзіць з рус. размоўнага валерьянка ’тс’ і з’яўляецца сапсаванай формай.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Кляпе́нь ’палачка для віцця аборак, вяровак’ (Мат. Гом., З нар. сл.). Рус. клепень ’клін, калок’. Да кляп (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ко́пнуць 1 ’пабегчы’ (Мат. Гом.), ’прапасці’ (Сцяшк. Сл.). Гл. капнуць.
Ко́пнуць 2 ’забіць’ (Сл. паўн.-зах.). Гл. капнуць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Круга́ ’вір’ (Яшк.). Гл. круг 3.
Круга́ ’вакол’ (Янк. Мат., Сцяц. Нар.). Гл. круг 1. Фармальная структура няясная.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)