ЛІВО́НСКАЯ ВАЙНА́ 1558—83,
вайна Маскоўскай дзяржавы з Лівонскім ордэнам, Вялікім княствам Літоўскім, Рэччу.Паспалітай (з 1569) і Швецыяй за Лівонію (Інфлянты). Пачалася ў
Літ.:
Королюк В.Д. Ливонская война.
Арлоў У. Полацкая вайна // Арлоў У. Таямніцы полацкай гісторыі.
Г.М.Сагановіч.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
год, ‑а,
1. Прамежак часу з 1 студзеня, за які Зямля робіць адзін паварот вакол Сонца (уключае ў сябе 365 ці 366 сутак, або 12 каляндарных месяцаў).
2. Адрэзак часу ў 12 месяцаў, які адлічваецца з якога‑н. дня.
3.
4.
5.
6. Адрэзак часу, на працягу якога планета робіць абарот вакол Сонца.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ко́ла, ‑а,
1. Суцэльны або са спіцамі круг, які круціцца на восі і забяспечвае рух сродкаў перамяшчэння (калёс, аўтамашын і пад.).
2. Дэталь механізма або машыны ў выглядзе круга для перадачы або рэгулявання руху.
3. Пра ўсё, што мае форму круга або кальца.
4. Тое, што акружае, замыкаецца вакол чаго‑н.
5.
6.
7.
8.
9. Карагодны народны танец (асабліва пашыраны сярод паўднёвых славян).
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
малады́, ‑ая, ‑ое; молад, ‑а.
1. Які не дасягнуў сталага ўзросту; юны;
2.
3. Які нядаўна нарадзіўся, пачаў расці.
4. Які нядаўна вырас, свежы (пра агародніну).
5. Нядаўна прыгатаваны (аб напітках, прадуктах).
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
драць, дзяру, дзярэш, дзярэ; дзяром, дзераце, дзяруць;
1. Раздзяляць на часткі, на кавалкі; раздзіраць.
2. Выдзіраць, адрываць.
3. Драпаць, рабіць драпіны чым‑н. вострым; уздзіраць.
4. Ірваць, забіваць (пра драпежных звяроў, птушак).
5. Раздрабняць, церці на тарцы.
6. Ачышчаючы ад шалупіння, рабіць з зерня крупы.
7. і
8.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пасла́ць 1, пашлю, пашлеся, пашле; пашлём, пашляце;
1.
2.
3.
4.
•••
пасла́ць 2, ‑сцялю, ‑сцелеш, ‑сцеле;
1. Пакласці, накрываючы паверхню чаго‑н.
2. Раскласці тонкім слоем на лузе для вылежкі пад дажджом, расой (лён, каноплі).
3. Укласці шчыльна дошкі, пліткі і пад.
4. Разаслаць, распаўсюдзіць па паверхні або над паверхняй што‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прылі́пнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не;
1. Моцна прыстаць да чаго‑н. (пра што‑н. ліпкае, клейкае, мокрае або да чаго‑н. ліпкага, клейкага, мокрага і пад.).
2.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пункт, ‑а,
1. Пэўнае месца ў прасторы або на паверхні чаго‑н.; кропка.
2. Месца, памяшканне, прыстасаванне і прызначанае для якіх‑н. мэт.
3. Асобны раздзел, параграф афіцыйнага дакумента або якога‑н. іншага тэксту, які абазначаецца лічбай або літарай.
4. Асобны момант, перыяд у развіцці чаго‑н.
5. Адно з асноўных паняццяў матэматыкі, механікі, фізікі: месца, якое не мае вымярэнняў, не падлягае вызначэнню.
6. Тэмпературная мяжа, пры якой рэчыва змяняе
7. Адзінка вымярэння друкарскіх літар і прабельнага матэрыялу.
•••
[Ням. Punkt.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
саба́чы, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да сабакі; належыць сабаку.
2. Уласцівы сабаку (у 1 знач.); такі, як у сабакі.
3.
4.
5.
6. Як састаўная частка некаторых батанічных і заалагічных назваў.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сказ, ‑а,
1. Граматычна і інтанацыйна аформленае спалучэнне слоў або асобнае слова, якое выражае закончаную думку.
2. Народны твор аб сапраўдных падзеях мінулага або сучаснасць.
3. Паданне пра якую‑н. падзею, асобу.
4.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)