напусці́ць, ‑пушчу, ‑пусціш, ‑пусціць;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
напусці́ць, ‑пушчу, ‑пусціш, ‑пусціць;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сядзі́ба, ‑ы,
1. Жылыя і гаспадарчыя пабудовы разам з садам, агародам, якія складаюць адну гаспадарку (у сельскай мясцовасці).
2. Зямельны ўчастак, заняты збудаваннямі ў адрозненне ад зямлі пад палямі, лугамі, лесам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
усу́нуцца, ‑нуся, ‑нешся, ‑нецца;
1. Прасунуцца ўнутр чаго‑н.
2.
3.
4.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
раздзялі́ць, ‑дзялю, ‑дзеліш, ‑дзеліць;
1. Падзяліць на часткі.
2. Размеркаваць паміж кім‑, чым‑н., выдзеліўшы кожнаму адпаведную частку.
3. Падзяліць паміж кім‑н. агульную гаспадарку, маёмасць, даўшы магчымасць жыць і весці гаспадарку самастойна.
4. Знаходзячыся паміж кім‑, чым‑н., раз’яднаць.
5. Перажыць, зведаць што‑н. разам з кім‑н.
6. Зрабіць дзяленне (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
малы́, ‑ая, ‑ое.
1. Нязначны па велічыні, памерах; невялікі.
2. Нязначны па колькасці.
3. Меншы, чым патрэбна.
4. Які праяўляецца ў нязначнай ступені, слабы.
5. Які займае нязначнае службовае або грамадскае становішча.
6. Малалетні.
7. У складзе некаторых назваў і ўласных імён.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пункт, ‑а,
1. Пэўнае месца ў прасторы або на паверхні чаго‑н.; кропка.
2. Месца, памяшканне, прыстасаванне і прызначанае для якіх‑н. мэт.
3. Асобны раздзел, параграф афіцыйнага дакумента або якога‑н. іншага тэксту, які абазначаецца лічбай або літарай.
4. Асобны момант, перыяд у развіцці чаго‑н.
5. Адно з асноўных паняццяў матэматыкі, механікі, фізікі: месца, якое не мае вымярэнняў, не падлягае вызначэнню.
6. Тэмпературная мяжа, пры якой рэчыва змяняе свой агрэгатны стан.
7. Адзінка вымярэння друкарскіх літар і прабельнага матэрыялу.
•••
[Ням. Punkt.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
старана́, ‑ы́;
1. Тое, што і бок (у 1–3 і 7 знач.).
2.
3. Прамая лінія, якая абмяжоўвае геаметрычную фігуру.
4.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ВЁСКА (ад
у вузкім
На Беларусі вёска —
Літ.:
Гурков В.С. Современная белорусская деревня.
Улашчык М. Была такая вёска:
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
праве́сці, ‑вяду, ‑вядзеш, ‑вядзе; ‑вядзём, ‑ведзяце;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
11.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пе́рці, пру, прэш, прэ; пром, праце, пруць;
1. Ісці, рухацца, лезці куды‑н., не зважаючы на перашкоды, без дазволу.
2.
3. Выбівацца, выходзіць, вылазіць на паверхню.
4.
5.
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)