гнаць, ганю́, го́ніш, го́ніць;
1. Прымушаць рухацца ў якім‑н. напрамку.
2. Прымушаць хутка рухацца, наганяць.
3. і
4.
5. Здабываць пры дапамозе перагонкі.
6. Працуючы чым‑н., рабіць, утвараць.
7.
8.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
твар, ‑у,
1. Пярэдняя частка галавы чалавека.
2.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тра́сца, ‑ы,
1. Тое, што і ліхаманка, малярыя.
2. Пра што‑н. няпэўнае, невядомае, нядобрае і пад.
3.
4. Ужываецца як лаянкавае слова.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цяга́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца;
1. Валачыся па зямлі.
2. Хадзіць дзе‑н., куды‑н. доўга, без мэты, без пільнай патрэбы.
3. Шмат разоў хадзіць, ездзіць куды‑н. з якой‑н. мэтай, па якой‑н. справе.
4.
5.
6. Спаборнічаць; мерацца сіламі з кім‑н.
7. Рабіць, працаваць.
8. Даглядаць каго‑н., няньчыць; пасвіць.
9. Біцца з кім‑н., цягнучы за што‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кроў, крыві,
1. Чырвоная вадкасць, якая рухаецца па крывяносных сасудах арганізма, жывіць яго клеткі і забяспечвае абмен рэчываў.
2.
3. Парода жывёлы.
4.
5.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
здаць, здам, здасі, здасць; здадзім, здасце, здадуць;
1. Перадаць каму‑н. даручаную справу, абавязкі, рэч і пад. пры вызваленні ад выканання чаго‑н.
2. Аддаць куды‑н. з якой‑н. мэтай.
3. Перадаць, аддаць каму‑н. у часовае карыстанне, у наём, у арэнду.
4. Раздаць карты ў гульні.
5. Паспяхова прайсці праверку якіх‑н. ведаў, умення што‑н. рабіць.
6. Спыніўшы супраціўленне, аддаць, пакінуць ворагу.
7.
8.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сы́пацца, ‑плецца;
1. Падаць (пра што‑н. сыпкае, дробнае або пра многія прадметы).
2. Ляцець, разлятацца ва ўсе бакі (пра што‑н. сыпкае, дробнае або многія прадметы).
3. Ісці, выпадаць (пра часты, дробны дождж, снег і пад.).
4.
5.
6.
7.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
tréten
1.
1) ступа́ць, наступі́ць;
bítte ~ Sie näher! калі́ ла́ска, падыдзі́це бліжэ́й!;
ins Haus ~ увайсці́ ў дом;
zur Séite ~ адысці́ ўбок;
an den Tisch ~ падысці́ да стала́
2) выступа́ць; вытырка́цца; выхо́дзіць;
der Schweiß trat ihm auf die Stirn
3) (auf
4) пераступа́ць; кро́чыць;
von éinem Fuß auf den ánderen ~ пераступа́ць з адно́й нагі́ на другу́ю
5) з’яві́цца, паяві́цца;
vor
6) абазначае дзеянне, на характар якога ўказвае назоўнік:
in Aktión ~ пача́ць дзе́йнічаць;
in den Streik ~ пача́ць забасто́ўку [страйк];
in Erschéinung [zutáge, zu Táge] ~ вы́явіцца; паказа́цца;
mit
er trat in sein zwánzigstes Lébensjahr яму́ пайшо́ў двацца́ты год
2.
sich (
den Takt ~ адбіва́ць наго́й такт
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
хапі́ць, хаплю́, хо́піш, хо́піць;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
11. хо́піць
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
праз,
Спалучэнне з прыназоўнікам «праз» выражае:
Прасторавыя адносіны
1. Ужываецца пры назвах прадмета, асяроддзя, прасторы, цераз якія хто‑, што‑н. праходзіць, пранікае.
2. Ужываецца пры абазначэнні месца або прадмета і інш., паверх якіх накіравана дзеянне, рух.
Часавыя адносіны
3. Ужываецца пры ўказанні на адрэзак часу, на тэрмін, пасля якога што‑н. адбываецца або наступае.
4. Ужываецца пры ўказанні на адрэзак часу, на працягу якога што‑н. існуе ці адбываецца.
Аб’ектныя адносіны
5. Ужываецца пры ўказанні на асобу або прадмет, з дапамогай якіх, пры пасрэдніцтве якіх што‑н. адбываецца.
Прычынныя адносіны
6. Ужываецца пры ўказанні на таго, хто з’яўляецца віноўнікам, прычынай чаго‑н.
7. Ужываецца для ўказання на прычыну чаго‑н.
Акалічнасныя адносіны
8. Ужываецца для ўказання на акалічнасці, якія суправаджаюць якое‑н. дзеянне.
9.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)