плакірава́ць

(фр. plaquer = накладваць, пакрываць)

1) пакрываць металічную паверхню тонкім слоем іншага металу, устойлівага супраць карозіі, больш Прыгожага і інш.;

2) абліцоўваць вырабы з простага дрэва тонкай фанерай з каштоўных парод дрэва;

3) абкладваць дзёрнам земляныя насыпы, адкосы, каб засцерагчы іх ад размывання вадой.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

redress​2 [rɪˈdres] v. fml

1. выпраўля́ць

2. пакрыва́ць, кампенсава́ць

♦

redress the balance аднаві́ць раўнава́гу;

redress a wrong загла́дзіць віну

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

smother [ˈsmʌðə] v.

1. душы́ць

2. гу́ста пакрыва́ць;

a pudding smothered in cream пу́дынг, зма́заны крэ́мам

3. тушы́ць (агонь); заглуша́ць, прыглуша́ць (пачуцці)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Мульчыроўка ’падкормка дрэў’ (акц., Мат. Гом.). Ад мульчы́раваць ’пакрываць паверхню глебы тарфяной крошкай, перагноем’ (ТСБМ), якое ад му́льча ’перагной, тарфяная крошка, апалае лісце, кампосты’ < англ. mulch ’прэлая салома’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

брані́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; незак.

Замацоўваць каго‑, што‑н. за кім‑, чым‑н., рабіць што‑н. недатыкальным. Браніраваць месцы ў гасцініцы. Браніраваць білет на самалёт.

бранірава́ць, ‑ру́ю, ‑ру́еш, ‑ру́е; зак. і незак., што.

Пакрыць (пакрываць) бранёю (у 2 знач.). Браніраваць кабіну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бялі́цца, бялюся, белішся, беліцца; незак.

1. Пакрываць сабе твар бяліламі (у 2 знач.).

2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Станавіцца белым пад уздзеяннем спецыяльнай апрацоўкі; адбельвацца. Ды беляцца на беразе ракі.. Палотны зрэбныя і ручнікі. Танк.

3. Зал. да бяліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

gild [gɪld] v. залаці́ць або́ пакрыва́ць пазало́тай (таксама перан.);

Sunshine gilded the roofs. Сонца пазалаціла дахі.

♦

gild the lily займа́цца ма́рнай спра́вай

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Кукры́ш ’дышаль для парнай запражкі валоў’ (Сл. паўн.-зах.). Магчыма, да ку‑крыць ’пакрываць сумесна’ і ўтворана па мадэлі на ‑ыш (параўн. па‑скрэбці > паскрэбыш) (Сцяцко, Афікс. наз., 76–77).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Прылу́дзіць ’адбяліць (напрыклад, палатно)’ (паст., Сл. ПЗБ). Прыставачна-суфіксальнае ўтварэнне ад луг 3 ’шчолак з попелу, залітага варам’ (гл.) з чаргаваннем у фіналі асновы, магчыма, пад уплывам лудзіць ’пакрываць палудай’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

sugar-coat

[ˈʃʊgər,koʊt]

v.t.

1) пакрыва́ць цу́крам

2) Figur. прыхаро́шваць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)