напе́рад,
1.
2.
3.
4.
5.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
напе́рад,
1.
2.
3.
4.
5.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
барада́, ‑ы,
1. Пярэдняя частка ніжняй сківіцы.
2. Валасяное покрыва ніжняй часткі твару.
3. Касмыль недапрадзенай кудзелі льну, воўны.
4. Невялікі кусцік жыта, каля якога спраўляюць дажынкі пры заканчэнні жніва.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пача́ць, ‑чну, ‑чнеш, ‑чне; ‑чнём, ‑чняце;
1.
2.
3.
4.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перарабі́ць, ‑раблю, ‑робіш, ‑робіць;
1.
2.
3. Папрацаваць больш, чым трэба.
4.
5.
6.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ра́ды, ‑ая, ‑ае; рад, ‑а.
1. Які перажывае пачуццё радасці, задавальнення.
2.
3.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хлы́нуць, ‑не;
1. Паліцца адразу, раптоўна, пацячы патокам.
2. Раптам прыліць да твару (пра кроў).
3. Імкліва, раптоўна, усёй масай пайсці, накіравацца куды‑н. (пра людзей).
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цёмны, ‑ая, ‑ае.
1. Пазбаўлены святла, асвятлення.
2. Які па колеру блізкі да чорнага;
3.
4.
5.
6.
7.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
оборо́т
1. (круг вращения) абаро́т, -та
оборо́т колеса́ абаро́т ко́ла;
маши́на де́лает сто оборо́тов в мину́ту машы́на ро́біць сто абаро́таў у міну́ту;
2. (отдельная стадия) абаро́т, -ту
оборо́т полевы́х культу́р
3. (обращение) абаро́т, -ту
оборо́т капита́ла абаро́т капіта́лу;
де́нежный оборо́т грашо́вае абарачэ́нне;
пусти́ть де́ньги в оборо́т пусці́ць гро́шы ў абарачэ́нне;
4. (оборотная сторона) адваро́т, -ту
смотри́ на оборо́те глядзі́ на адваро́це;
5. (направление в течении, развитии чего-л.) ход,
де́ло при́няло хоро́ший оборо́т спра́ва
6. (словесное выражение) зваро́т, -ту
оборо́т ре́чи мо́ўны зваро́т;
фразеологи́ческий оборо́т фразеалагі́чны зваро́т;
◊
пусти́ть в оборо́т пусці́ць у абыхо́дак;
взять в оборо́т узя́ць у рабо́ту.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прасі́ць
1.
2. (назначать цену) проси́ть, спра́шивать, запра́шивать;
3. приглаша́ть, проси́ть, звать;
◊ п. прабачэ́ння (выбачэ́ння) — проси́ть проще́ния (извине́ния);
п. рукі́ — проси́ть руки́;
прашу́ (вас), про́сім (вас) — прошу́ (вас), про́сим (вас); пожа́луйте;
п. ла́скі — проси́ть по́мощи (ми́лости);
про́сам п. — о́чень проси́ть, умоля́ть;
п. рату́нку — взыва́ть о по́мощи;
бо́гам прашу́ — ра́ди бо́га;
бо́ты ка́шы про́сяць — сапоги́ ка́ши про́сят;
е́сці не про́сіць — есть не про́сит
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
БЕЛАРУ́СКАЯ ВАЕ́ННАЯ АКРУ́ГА (
ваенна-
У розны час войскамі акругі (франтоў) камандавалі: Я.З.Барсукоў (1918), М.М.Дамажыраў (1919), Дз.М.Надзёжны (1919), У.М.Гіціс (1919—20), М.М.Тухачэўскі (1920—21, 1922—24), П.М.Захараў (1921), А.І.Ягораў (1921—22, 1927—31), А.І.Кук (1924), А.І.Корк (1924—27), Е.П.Убарэвіч (1931—37), І.П.Бялоў (1937), М.П.Кавалёў (1938—40), Дз.Р.Паўлаў (1940—41), А.І.Яроменка (1941), С.К.Цімашэнка (1941, 1945—46, 1949—60), І.С.Конеў (1941, 1942—43), Г.К.Жукаў (1941—42), В.Д.Сакалоўскі (1943—44), І.Д.Чарняхоўскі (1944—45), А.М.Васілеўскі (1945), І.Х.Баграмян (1945), С.Г.Трафіменка (1946—49), У.М.Камароў (1960—61), В.А.Пянькоўскі (1961—64), С.С.Марахін (1964—67), І.М.Траццяк (1967—76), М.М.Зайцаў (1976—80), Я.П.Іваноўскі (1980—85), У.М.Шуралёў (1985—89), А.І.Кастэнка (1989—92).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)