Суно́жка ’драўляны брусок, якім звязваюць ножкі стала’ (Нас., Касп., Гарэц., Растарг., Бяльк., Шатал., Байк. і Некр.), суно́жнік ’тс’ (Бяльк.), суно́жка, часцей мн. л. суно́жкі ’ножка стала; услона’ (Шымк. Собр., Мат. Гом., Мат. Маг.). Да суноза (гл.), збліжанае да нага, ножка.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Талму́дзіць ’падманваць, абдурваць’ (Бяльк.), ’вярзці абы-што’ (Касп.), талму́дзіцца ’валаводзіцца, марудзіць’ (Мат. Гом.), талму́дка ’балбатуха’ (Касп.), талму́дны(й) ’цяжкі’: работа вельмі талмудная (Мат. Маг. 2). Экспрэсіўныя ўтварэнні ад талмуд (гл.), магчыма, пад уплывам мудзіць ’гаварыць недарэчнае’, ’цягнуць’ і пад. (гл. мудак).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
сече́ние в разн. знач. сячэ́нне, -ння ср.;
кони́ческое сече́ние мат. кані́чнае сячэ́нне;
живо́е сече́ние физ. жыво́е сячэ́нне;
сече́ние электри́ческого про́вода техн. сячэ́нне электры́чнага про́вада;
сече́ние (се́чка) ка́мня сячэ́нне ка́меня;
ке́сарево сече́ние мед. ке́сарава сячэ́нне;
золото́е сече́ние залато́е сячэ́нне.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сме́шанный
1. прич. (размешанный) змяша́ны, зме́шаны;
2. прич. (спутанный) зблы́таны;
3. прил. (образованный путём смешения, скрещивания) мяша́ны, змяша́ны;
4. прил. (состоящий из разнородных элементов, разнородный по составу) змяша́ны, мяша́ны;
сме́шанное число́ мат. зме́шаны лік;
сме́шанный лес мяша́ны лес.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Лесапе́та (рэч., Мат. Гом.) — скажонае літаратурнае веласіпед. Заканчэнне аформлена паводле карэта.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ліго́та ’палёгка ў выкананні абавязкаў’ (жытк., Мат. Гом.). Да ільгота (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Віко́на ’абраз’ (бых., Янк. Мат.). Да іко́на (гл.). Пачатковае ‑в прыстаўное.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Насласні́ць ’намазаць (тлуста)’ (добруш., Мат. Гом.). Відаць, да слисны ’смашны, прынадны’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Наўгру́нь ’галопам’ (бялын., Янк. Мат.), наўгру́м ’навыперадкі’ (Сцяшк. Сл.). Гл. угру́нь.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
*Не́ўнік, нэвникъ ’малы гаршчок’ (пін., Мат. сев.-малорус., 2, 17). Няясна.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)