Лахты́р ’лахман’ (глус., Мат. Янк.). Да лах, лахі (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ва́жа ’гіра ў адзін фунт’ (Мат. Гом.). Да важыць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вазо́к ’лёгкія прыгожыя санкі’ (парыц., Янк. Мат.). Да воз.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вальцо́ўка ’гатунак мукі’ (КЭС); ’шатроўка’ (Мат. Гом.). Да вальцаваць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Айчы́м (БРС, Мат. АС грод., Сцяшк. МГ). Гл. айцец.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Па́расцень ’гузак’ (Мат. Гом.). Ад парасціраем з суф. ‑ень.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пастава́ць ’пасвіць’ (браг., Мат. Гом.). Да паства ’пасьба’ (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пе́рчык ’край (стала)’ (хойн., Мат. Гом.). Да пе́рак (гл.)?

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пра́вілка ’распорка’ (жлоб., ельск., Мат. Гом.). Да правіла (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пракла́дзіна ’стрэшка над стогам’ (Мат. Гом.). Да пракласці < класці.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)