далёка,
1.
2.
3.
4.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
далёка,
1.
2.
3.
4.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пазбяга́ць 1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Унікаць каго‑, чаго‑н., ухіляцца ад каго‑, чаго‑н.
2. Пазбаўляцца, вызваляцца ад чаго‑н.
пазбяга́ць 2, ‑ае; ‑аем, ‑аеце, ‑аюць;
1. Збегчы, спусціцца ўніз — пра ўсіх, многіх.
2.
3. Збегчы, уцячы — пра ўсіх, многіх.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
dobiegać
dobiega|ć1. дабягаць; падбягаць;
2. kogo/czego; do kogo/czego даходзіць; набліжацца да каго/чаго; дасягаць каго/чаго;
3. далятаць; чуцца;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
дуб, ‑а і ‑у;
1. ‑а. Буйнае лісцевае дрэва сямейства букавых з моцнай драўнінай і пладамі жалудамі.
2. ‑у;
3. ‑а;
4. ‑а. Адзін з відаў вялікіх лодак (на Дняпры, Доне).
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
глуш
1. Глухое, ціхае, непраходнае месца ў лесе, у кустах; балота (
2. Позні час, сумная цішыня; неспрыяльная пара:
3. Бязлюднае, дзікае, далёкае ад дарог, неабжытае месца (
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
вы́раўняцца, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца;
1.
2. Разагнуцца, выпрастацца.
3. Размясціцца па прамой лініі; параўняцца.
4. Вярнуцца з нахіленага ў гарызантальнае ці вертыкальнае становішча.
5.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
узарва́ць, ‑рву, ‑рвеш, ‑рве; ‑рвём, ‑рвяце;
1. Разбурыць, знішчыць выбухам; падарваць.
2. Узадраць, парушыць цэласць чаго‑н.
3.
4.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Суро́вы ’цвёрды, непахісны’, ’вельмі строгі’, ’патрабавальны, невыносны’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
адве́сці, -вяду́, -вядзе́ш, -вядзе́; -вядзём, -ведзяце́; -вёў, -вяла́, -вяло́; адвядзі́;
1. Ведучы, суправаджаючы, даставіць у якое
2. Перавесці (войскі
3. Завесці на некаторую адлегласць ад каго-, чаго
4. Адхіліць; змяніць напрамак руху чаго
5. Змяніць напрамак позірку, перастаўшы глядзець на што
6.
7.
8.
9. Даць у чыё
10. Надаць тое або іншае значэнне, вызначыць ролю, месца каму-, чаму
11. Правесці, адчарціць.
Адвесці вочы — хітруючы, адцягнуць чыю
Адвесці душу — падзяліцца з кім
Вачэй не адвесці — аб чым
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
панара́ма, ‑ы,
1. Від мясцовасці (звычайна з вышыні), якая цягнецца вельмі далёка.
2. Вялікая карціна з аб’ёмным першым планам, змешчаная ўнутры круглага будынка з верхнім асвятленнем.
3. Абсталяванне, пры дапамозе якога невялікія карціны здаюцца павялічанымі пры разглядзе праз аптычнае шкло.
4.
[Ад грэч. pán — усё і hórama — відовішча.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)