ledwie

ледзь; ледзьве-ледзьве; ледзь-ледзь; як толькі;

ledwie widoczny (słyszalny) — ледзь бачны (чутны);

ledwie umie czytać — ён ледзьве ўмее чытаць;

ledwie (co) wyszedł, a już ... — ён толькі выйшаў, і ўжо...;

ona ma ledwie pięć lat — ёй усяго пяць год

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

дату́паць сов., разг. дойти́, дото́пать;

ён ледзь ~паў да ха́ты — он е́ле дошёл до до́ма

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́валачы сов., разг. вы́волочь, вы́волочить, вы́тащить;

мех ця́жкі, ледзь ~лаклі — мешо́к тяжёлый, еле вы́волокли (вы́тащили)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уло́ўны, ‑ая, ‑ае.

1. (звычайна са словамі «ледзь», «ледзьве»). Малапрыкметны, слабы, невыразны. Ледзь улоўны пах лугавых траў. □ Пад ледзь улоўнымі павевамі ветру кланяліся, высцілаліся доўгія сцябліны кавылю. Даніленка. Столаначальнік адчуў ледзь улоўную іронію, сярдзіта паглядаў на пісца. Мехаў. Радасць, навеяная пісьмамі, змешвалася з усё больш улоўным пачуццём адзіноты, тым пачуццём, якога Паходня не любіў і стараўся пазбавіцца ў рабоце, у сустрэчах з людзьмі. Хадкевіч.

2. Спец. Які дае добры ўлоў. Улоўны год.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

near miss [ˌnɪəˈmɪs] n. непрамо́е, недакла́днае папада́нне; папада́нне паблі́зу цэ́лі; про́мах;

It was a near miss! Ледзь не пацэліў!

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

toil2 [tɔɪl] v. fml or lit. (at/over)

1. ця́жка працава́ць (над); парабкава́ць

2. валачы́ся, ледзь ісці́, цягну́цца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unsteady [ʌnˈstedi] adj.

1. няўсто́йлівы, хі́сткі;

He’s unsteady on his feet. Ён ледзь трымаецца на нагах

2. няро́ўны (пульс)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Ліпаце́цьледзь трымацца на нагах, дрэнна адчуваць сябе’ (Сцяшк. Сл.). Узнікла ў выніку кантамінацыі лексем ліпе́ць і лекаце́ць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ВЕРАЦЕ́ННІКІ (Limosa),

род птушак падатр. кулікоў атр. сеўцападобных. 4 віды. Пашыраны ў Еўразіі і Паўн. Амерыцы. Жывуць на балотах, поймавых лугах, гразкіх травяністых берагах азёр. На Беларусі 2 віды: вераценнік вялікі (Limosa limosa) і вераценнік малы (Limosa lapponica). Вераценнік вялікі (нар. назвы грыцук, грута, грыца, нецяг) шматлікі на Палессі, звычайны ў цэнтр. частцы, рэдкі на ПнУ. Вераценнік малы — рэдкая птушка, трапляецца на веснавым і асеннім пралётах.

Даўж. цела да 45 см, маса да 350 г. Афарбоўка апярэння рыжая. Дзюба доўгая, прамая або ледзь загнутая ўгару, ногі доўгія. Кормяцца насякомымі і іх лічынкамі, дробнымі малюскамі, жукамі, зрэдку насеннем. Гняздо — неглыбокая ямка на купіне сярод травы, крыху высланая сухой травой. Аб’екты палявання.

Вераценнікі: 1 — вялікі; 2 — малы.

т. 4, с. 97

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

струпе́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; зак.

Разм. Ледзь праяўляць жыццё. // Стаць трупам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)