impress [ɪmˈpres] v.
1. рабі́ць ура́жанне (на каго-н.);
His sincerity impressed me. Яго шчырасць уразіла мяне.
2. (on/upon) перако́нваць; угаво́рваць;
She impressed on us the need for caution. Яна пераканала нас у неабходнасці асцярожнасці.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
interfere [ˌɪntəˈfɪə] v.
1. (in) уме́швацца;
She never interferes in other people’s affairs. Яна ніколі не ўмешваецца ў чужыя справы.
2. (with) шко́дзіць, перашкаджа́ць; заміна́ць;
This noise interferes with my work. Гэты шум перашкаджае маёй працы.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
plump2 [plʌmp] v.
1. выко́рмліваць; выгадо́ўваць;
They plump fowls for sale. Яны выкормліваюць птушку на продаж.
2. рабі́ць пу́хлым, акру́глым;
plump up the pillows узбіва́ць паду́шкі
3. таўсце́ць, паўне́ць;
She has plumped out. Яна распаўнела.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
seat2 [si:t] v.
1.fml саджа́ць, уса́джваць;
She seated herself on the sofa. Яна ўселася на канапе;
Please, be seated. Сядайце, калі ласка.
2. змяшча́ць, умяшча́ць;
This hall seats 500. Гэтая зала на 500 чалавек.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
uppermost2 [ˈʌpəməʊst] adv.
1. наве́рсе; уве́рх;
The carriage lay with its wheels uppermost. Каляска ляжала дагары коламі.
2. перш-на́перш, перш за ўсё;
She said whatever came uppermost. Яна сказала першае, што прыйшло ў галаву.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
wizard [ˈwɪzəd] n.
1. вядзьма́р, вядзьма́к; маг; чараўні́к;
the Wizard of the North паўно́чны чарадзе́й (пра Вальтэра Скота)
2. чалаве́к з выда́тнымі здо́льнасцямі, ма́йстар;
She’s a wizard at playing the violin. Яна цудоўна іграе на скрыпцы.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
бу́ркнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак. і аднакр., што і без дап.
Невыразна, з адценнем незадаволенасці сказаць што‑н. Адна старая сялянка не выцерпела — буркнула: — Пану цівуну варон страляць, а нам спіны гнуць! Бядуля. [Глушкевіч] хацеў загаварыць з ёю, але жанчына нешта буркнула ў адказ, і нельга было зразумець, ці то яна павіталася так, ці выказала незадаволенасць. Дуброўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
даўбе́шка, ‑і, ДМ ‑шцы; Р мн. ‑шак; ж.
1. Цяжкае палена з вычасаным дзяржаннем для забівання, расколвання чаго‑н. і пад.; невялікая доўбня. Даўбешка, што калоў Саўка Чужахвал дома дровы, была пашчапаная. Чорны. Найбольш дужыя хлопцы драўлянымі даўбешкамі забівалі палі. Рунец.
2. Лаянк. Пра тупога, някемлівага чалавека. Даўбешка часам пост займае І марыць, што яна — свяціла, карыфей! Валасевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
д’я́бальскі, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да д’ябла. Не спадабаўся балет адной пані Вашамірскай. — Нешта бязбожніцкае, д’ябальскае, — гаварыла яна. Бядуля. // перан. Злосны, каварны. Д’ябальскі намер. □ Гаворыць Бушмар і з д’ябальскаю ўсмешкаю ідзе да .. [Вінцэнтага]. Чорны.
2. Незвычайны, дужа моцны. Д’ябальскі холад. □ [Гайдук] млява пацягнуўся да тэлефона, што стаяў тут жа, .. і доўга, з д’ябальскай цярплівасцю, выклікаў сонную тэлефаністку. Зарэцкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зату́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго.
Разм. Замучыць нападкамі, прыдзіркамі, папрокамі; давесці да атупення. — І я ж пра гэта кажу, пра сяброўства, а без яго, дык затукаюць і разгоняць нас яны, — зноў сказаў Ашурка. Галавач. Успамінаўся Юрка, і яна бедавала, што сын у жыцці бездапаможны без яе. Што ён можа сам? Яго ж адразу затукаюць другія. Карпаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)