усю́ды со́ваць свой нос séine Náse in álles [überall] hinéinstécken
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
разбагацець, забагацець, пабагацець, узбагацець, абагаціцца; нажыцца, абжыцца, разжыцца, зажыцца, паднажыцца, азалаціцца, абрасці (разм.) □ набіць кішэні, пагрэць рукі, стаць на ногі, выбіцца ў людзі
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)
join
[dʒɔɪn]1.
v.
1) далуча́ць (-ца)
2) злуча́ць (-ца), спалуча́ць (-ца)
The brook joins the river — Руча́й упада́е ў раку́
3) запіса́цца, увайсьці́(у арганіза́цыю)
to join hands — узя́цца за ру́кі
4) межава́ць з чым
•
- join up
2.
1) ме́сца або́ лі́нія злучэ́ньня; шво n.
2) далучэ́ньне, злучэ́ньне n.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Лона ’грудзі ці чэрава як сімвал мацярынства, пяшчоты, ласкі’, ’паверхня ці нетры вады, зямлі’ (ТСБМ, Яруш.), ’ахапак, бярэмя’ (маз., Шн. 3), лано (пух.) ’палажэнне рукі для накладання на яе бярэмя дроў’, ст.-дар. ’абярэмак’, пух., калінк., ст.-дар. ’калені’ (Сл. ПЗБ), лоні ’абдымкі, прыцісканне да грудзей, абхват рукамі’ (Гарэц., Др.-Падб., Нас., Яруш.). Укр.лоно, лоньо, рус.лоно, польск.łono, каш.łono, łȯno, палаб.lüönü, н.- і в.-луж.łono, чэш.lůno, ст.-чэш.lóno, славац.lono, славен.lono (запазычана з інш. слав. моў), літаратурнае серб.-харв.лоно, балг.лоно, ст.-слав.лоно. Прасл.lono, пэўнай этымалогіі якога няма. Сярод розных этымалогій (з *loksno, з *lopno, з *lotno, з *lokno і інш. — гл. Фасмер, 2, 517; Слаўскі, 5, 188–191) у якасці найбольш імавернай можна лічыць версію Махэка–Трубачова: lono < *log‑sno, як, напрыклад, луна < *louksna (гэтак жа ў Фасмера). Аналагічна Аткупшчыкоў (Из истории, 244–245) — з *log‑e‑s‑na.