калашма́н
‘асоба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
калашма́н |
калашма́ны |
| Р. |
калашма́на |
калашма́наў |
| Д. |
калашма́ну |
калашма́нам |
| В. |
калашма́на |
калашма́наў |
| Т. |
калашма́нам |
калашма́намі |
| М. |
калашма́не |
калашма́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
канарэ́ечнік
‘асоба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
канарэ́ечнік |
канарэ́ечнікі |
| Р. |
канарэ́ечніка |
канарэ́ечнікаў |
| Д. |
канарэ́ечніку |
канарэ́ечнікам |
| В. |
канарэ́ечніка |
канарэ́ечнікаў |
| Т. |
канарэ́ечнікам |
канарэ́ечнікамі |
| М. |
канарэ́ечніку |
канарэ́ечніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
караткано́жка
‘асоба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
караткано́жка |
караткано́жкі |
| Р. |
караткано́жкі |
караткано́жак |
| Д. |
караткано́жку |
караткано́жкам |
| В. |
караткано́жку |
караткано́жак |
| Т. |
караткано́жкам |
караткано́жкамі |
| М. |
караткано́жку |
караткано́жках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
картафля́нік
‘аладка; асоба’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
картафля́нік |
картафля́нікі |
| Р. |
картафля́ніка |
картафля́нікаў |
| Д. |
картафля́ніку |
картафля́нікам |
| В. |
картафля́нік |
картафля́нікі |
| Т. |
картафля́нікам |
картафля́нікамі |
| М. |
картафля́ніку |
картафля́ніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
кнігае́д
‘асоба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кнігае́д |
кнігае́ды |
| Р. |
кнігае́да |
кнігае́даў |
| Д. |
кнігае́ду |
кнігае́дам |
| В. |
кнігае́да |
кнігае́даў |
| Т. |
кнігае́дам |
кнігае́дамі |
| М. |
кнігае́дзе |
кнігае́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
мы́тнік
‘асоба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мы́тнік |
мы́тнікі |
| Р. |
мы́тніка |
мы́тнікаў |
| Д. |
мы́тніку |
мы́тнікам |
| В. |
мы́тніка |
мы́тнікаў |
| Т. |
мы́тнікам |
мы́тнікамі |
| М. |
мы́тніку |
мы́тніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
мяша́нец
‘асоба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мяша́нец |
мяша́нцы |
| Р. |
мяша́нца |
мяша́нцаў |
| Д. |
мяша́нцу |
мяша́нцам |
| В. |
мяша́нца |
мяша́нцаў |
| Т. |
мяша́нцам |
мяша́нцамі |
| М. |
мяша́нцу |
мяша́нцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пабуджа́льнік
‘асоба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пабуджа́льнік |
пабуджа́льнікі |
| Р. |
пабуджа́льніка |
пабуджа́льнікаў |
| Д. |
пабуджа́льніку |
пабуджа́льнікам |
| В. |
пабуджа́льніка |
пабуджа́льнікаў |
| Т. |
пабуджа́льнікам |
пабуджа́льнікамі |
| М. |
пабуджа́льніку |
пабуджа́льніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
папяро́снік
‘асоба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
папяро́снік |
папяро́снікі |
| Р. |
папяро́сніка |
папяро́снікаў |
| Д. |
папяро́сніку |
папяро́снікам |
| В. |
папяро́сніка |
папяро́снікаў |
| Т. |
папяро́снікам |
папяро́снікамі |
| М. |
папяро́сніку |
папяро́сніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
педано́м
‘службовая асоба ў Спарце’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
педано́м |
педано́мы |
| Р. |
педано́ма |
педано́маў |
| Д. |
педано́му |
педано́мам |
| В. |
педано́ма |
педано́маў |
| Т. |
педано́мам |
педано́мамі |
| М. |
педано́ме |
педано́мах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)