мальбе́рт

(рус. мольберт, ад ням. Malbrett)

падстаўка, на якой мастак мацуе палатно ў час работы над карцінай.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

холсти́на ж.

1. палатно́, -на́ ср.;

2. (свёрток, рулон холщовой ткани) суво́й, род. суво́я м.; тру́бка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сі́нены, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад сініць.

2. у знач. прым. Які стаў сінім, афарбаваўся ў сіні колер. Сіненае палатно.

3. у знач. прым. Які падсініўся; падсінены. Сіненая бялізна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сце́лішча, ‑а, н.

Месца, дзе рассцілаюць лён, каноплі або палатно для адбельвання. Падняўшы трасту са сцелішча, пачалі яе церці, трапаць, узважваць ільновалакно. Бялевіч. Да вайны ў .. [гумне] складвалі знятыя са сцелішча каноплі. Навуменка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Sprúngtuch n -s, -tücher выратава́льнае палатно́, се́тка (для акрабатаў, у пажарнікаў)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

суравы́ тэкст. (пра ніткі) roh;

суравы́я ні́ткі róher Zwírn;

сураво́е палатно́ úngebleichte Léinwand, Róhléinen n -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Альняні́на ’льняное палатно’ (Касп., Гарэц.) ад лён (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Рака́ч ’фарбаванае палатно’ (навагр., Сл. рэг. лекс.). Няясна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Сыро́вы ’нябелены (пра ніткі, палатно)’ (ТС). Гл. сыравы.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

plant, ~u

м.

1. насып, палатно (чыгункі);

2. ~y мн. бульвар

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)