удакладні́ць, -ню́, -ні́ш, -ні́ць; -ні́м, -ніце́, -ня́ць; -ла́днены; зак., што.
Зрабіць больш дакладным.
У. спісы.
|| незак. удакладня́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.
|| наз. удакладне́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
удакладні́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
удакладню́ |
удакладні́м |
| 2-я ас. |
удакладні́ш |
удакладніце́ |
| 3-я ас. |
удакладні́ць |
удакладня́ць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
удакладні́ў |
удакладні́лі |
| ж. |
удакладні́ла |
| н. |
удакладні́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
удакладні́ |
удакладні́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
удакладні́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
удакладні́ць сов. уточни́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
удакладні́ць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; зак., што.
Зрабіць больш дакладным, надаць большую дакладнасць чаму‑н. Удакладніць спісы. Удакладніць звесткі. □ Крэдам паэта прагучаў верш «Я толькі сонцу і зайздрошчу»... У сваім другім зборніку В. Макарэвіч гэтае крэда значна ўдакладніў. Лойка. Палонны тэлефаніст удакладніў .. расказ [афіцэраў], паведаміўшы змест тэлефоннай размовы паміж камандзірам шостай роты і нябожчыкам фон Адлерам. Шамякін. // Больш дакладна разведаць, устанавіць. — Звяжыся з палкамі, удакладні абстаноўку, — загадаў .. [генерал] падпалкоўніку — начальніку разведкі. Мележ. У Сямёнавай кішэні ляжалі .. паперы. Адна — «Копія магілёўскаму губрэўкому .. Просім удакладніць месцазнаходжанне [карцін] і да прыезду туды асобага ў паў паважанага камісара забяспечыць недатыкальнасць і захаванасць». Чыгрынаў. // без дап. Паясніць, сказаць з большай дакладнасцю. — А з замужжам таксама як быццам справа ўладжана... пажартавала .. [Алеся] і ўдакладніла: — Ёсць муж і сын. Васілевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
уточни́ть сов. удакладні́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
удакладне́нне, -я, н.
1. гл. удакладніць.
2. мн. -і, -яў. Думка, падрабязнасць, дэталь, якія ўдакладняюць што-н.
Удакладненні да рэзалюцыі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
канкрэтызава́ць, -зу́ю, -зу́еш, -зу́е; -зу́й; -зава́ны; зак. і незак., што.
Даць (даваць) канкрэтнае выражэнне чаму-н.; удакладніць (удакладняць) што-н.
К. прапанову.
|| наз. канкрэтыза́цыя, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
удакладня́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.
Незак. да удакладніць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
удакла́днены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад удакладніць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
канкрэтызава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе; зак. і незак., што.
Даць (даваць) канкрэтнае вырашэнне чаму‑н.; удакладніць (удакладняць) што‑н. Канкрэтызаваць прапанову. Канкрэтызаваць агульнае палажэнне. Канкрэтызаваць план.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)