слова́рь сло́ўнік, -ка м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

часто́тны спец. часто́тный;

ч. сло́ўнік — часто́тный слова́рь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сло́ўнік м.

1. слова́рь;

2. (спис слов для словаря) сло́вник

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

краёвы уст.

1. см. краявы́;

2. (диалектный) областно́й;

к. сло́ўнік — областно́й слова́рь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

толко́вый

1. (дельный) талко́вы;

2. (содержащий объяснения) тлумача́льны;

толко́вый слова́рь тлумача́льны сло́ўнік.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Слава́р ‘слоўнік’ (Гарэц.). Параўн. рус. слова́рь, славен. slovar ‘тс’. Запазычана з рускай мовы. Чэшская крыніца для славянскіх моў адмаўляецца, гл. Басай-Сяткоўскі, Słownik, 322.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

энциклопеди́ческий в разн. знач. энцыклапеды́чны;

энциклопеди́ческий слова́рь энцыклапеды́чны сло́ўнік;

энциклопеди́ческий ум энцыклапеды́чны ро́зум;

энциклопеди́ческие зна́ния энцыклапеды́чныя ве́ды;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тлумача́льны

1. (дающий разъяснения) поясни́тельный, объясни́тельный;

~ныя сло́выграм. поясни́тельные слова́;

2. (содержащий толкование) толко́вый;

т. сло́ўнік — толко́вый слова́рь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

энцыклапеды́чны

1. в разн. знач. энциклопеди́ческий;

э. сло́ўнік — энциклопеди́ческий слова́рь;

~ныя ве́ды — энциклопеди́ческие зна́ния;

2. энциклопеди́чный;

э. ро́зум — энциклопеди́чный ум

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Ра́тнік1 ’воін, баец, салдат’ (ТСБМ), ’ваяўнік’ (Нас.). Да ратны1, раць (гл.).

Ра́тнік2 ’вялікі, звычайны селядзец’ (Нас.). Няясна. Магчыма, ад ратнік1, параўн. рус. бе́шеная сельдь, бе́шенка, весёлая рыба (гл. Ліндберг-Герд, Словарь, 69–70), што называюць розныя віды селядцоў, відаць, з-за іх баявога (“ваяўнічага”) характару. Параўн. і наступнае слова.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)