Прысма́кі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Прысма́кі |
| Р. |
Прысма́каў |
| Д. |
Прысма́кам |
| В. |
Прысма́кі |
| Т. |
Прысма́камі |
| М. |
Прысма́ках |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прысма́кі, -аў, м.
1. Ласункі, а таксама ўвогуле смачныя, асабліва прыгатаваныя стравы.
Ласы на п.
2. Прыправа (разм.).
Страва з неабходнымі прысмакамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прысма́кі ед. нет
1. ла́комства; сла́сти; разносо́лы;
2. припра́ва ж.;
даба́віць ~каў — доба́вить припра́в
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прысма́кі, ‑аў; адз. прысмак, ‑а, м.
1. Ласункі, салодкае. Старая служанка прынесла віно і драўляную талерку з сушаным інжырам і рознымі яшчэ прысмакамі. Самуйлёнак. У мяне няма прысмакаў, Ані мёду, ані маку, Ні цукерак, ні пячэння, Ні пірожных, ні варэння... Муравейка. // Смачныя, асабліва прыгатаваныя стравы. Круглы стол быў рассунуты на ўсю хату: на ім стаялі розныя прысмакі, а Іра, як гаспадыня, усё насіла і насіла. Сабаленка. — А ці есць цар прэжаны гарох? — пытаўся Міколка пра свой найлепшы прысмак. Лынькоў.
2. Разм. Прыправа. Далей да цукровага цеста, як сказалі б хатнія гаспадыні, трэба дабавіць розныя прысмакі. Рунец. Не даварыўшы, панюхаў і выліў цудоўную страву з усімі прысмакамі пад лазовы куст. Лынькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прысма́к
‘ласункі’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прысма́к |
прысма́кі |
| Р. |
прысма́ка |
прысма́каў |
| Д. |
прысма́ку |
прысма́кам |
| В. |
прысма́к |
прысма́кі |
| Т. |
прысма́кам |
прысма́камі |
| М. |
прысма́ку |
прысма́ках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ласу́нак, -нку, мн. -нкі, -нкаў, м.
1. Што-н. вельмі смачнае; улюбёная страва.
2. звычайна мн. (ласу́нкі, -аў). Кандытарскія вырабы, салодкае, прысмакі.
Пачаставаць дзяцей ласункамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
цуке́рачны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да цукеркі. Цукерачная абгортка. □ Любіў яшчэ Жэня хадзіць на цукерачную фабрыку «Рэнэме», якая калісьці вырабляла розныя прысмакі для царскага двара. С. Александровіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сла́сти мн. ласу́нкі, -каў, ед. ласу́нак, -нка м.; прысма́кі, -каў ед. нет.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Ласу́нак ’улюбёная страва’, ’прысмакі’ (ТСБМ). Да ла́сы (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Лату́ты ’ласункі, прысмакі’ (слаўг., Нар. словатв.). Да лантуты (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)