прапра́жыць, -жу, -жыш, -жыць; -жаны; зак., што.

1. Добра спражыць.

П. боб.

2. Правесці які-н. час, пражачы што-н.

Увесь вечар прапражыла гарох.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прапра́жыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прапра́жу прапра́жым
2-я ас. прапра́жыш прапра́жыце
3-я ас. прапра́жыць прапра́жаць
Прошлы час
м. прапра́жыў прапра́жылі
ж. прапра́жыла
н. прапра́жыла
Загадны лад
2-я ас. прапра́ж прапра́жце
Дзеепрыслоўе
прош. час прапра́жыўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прапра́жыць сов. прожа́рить; прокали́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прапра́жыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць; зак., што.

1. Добра спражыць. Прапражыць боб.

2. Пражыць некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прапра́жаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад прапражыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прапрэ́гчы, ‑прагу, ‑пражэш, ‑пражэ; ‑пражом, ‑пражаце, ‑прагуць; пр. прапрог, ‑прагла і ‑прагла, ‑прагла і ‑прагло; зак., што.

Тое, што і прапражыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прожа́рить сов.

1. (приготовить для еды) прапячы́; (мясо) прасма́жыць; (сало) прасква́рыць; (кофе, семечки и т. п.) прапра́жыць;

2. перен. (прогреть на солнце) прапалі́ць, напячы́, прапячы́;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)