Лучнікі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Лучнікі́
Р. Лучніко́ў
Д. Лучніка́м
В. Лучнікі́
Т. Лучніка́мі
М. Лучніка́х

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лучні́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. лучні́к лучнікі́
Р. лучніка́ лучніко́ў
Д. лучніку́ лучніка́м
В. лучні́к лучнікі́
Т. лучніко́м лучніка́мі
М. лучніку́ лучніка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лу́чнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. лу́чнік лу́чнікі
Р. лу́чніка лу́чнікаў
Д. лу́чніку лу́чнікам
В. лу́чніка лу́чнікаў
Т. лу́чнікам лу́чнікамі
М. лу́чніку лу́чніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)