стры́пер, ‑а, м.

Спец.

1. Механізм для выштурхвання балванак са зложніцы.

2. Камбінаваная ўборачная машына, якая зразае і малоціць каласы, а таксама вее насенне.

[Англ. stripper.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

камбінава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. камбінава́ны камбінава́ная камбінава́нае камбінава́ныя
Р. камбінава́нага камбінава́най
камбінава́нае		 камбінава́нага камбінава́ных
Д. камбінава́наму камбінава́най камбінава́наму камбінава́ным
В. камбінава́ны (неадуш.)
камбінава́нага (адуш.)		 камбінава́ную камбінава́нае камбінава́ныя (неадуш.)
камбінава́ных (адуш.)
Т. камбінава́ным камбінава́най
камбінава́наю		 камбінава́ным камбінава́нымі
М. камбінава́ным камбінава́най камбінава́ным камбінава́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

камбінава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. камбінава́ны камбінава́ная камбінава́нае камбінава́ныя
Р. камбінава́нага камбінава́най
камбінава́нае		 камбінава́нага камбінава́ных
Д. камбінава́наму камбінава́най камбінава́наму камбінава́ным
В. камбінава́ны (неадуш.)
камбінава́нага (адуш.)		 камбінава́ную камбінава́нае камбінава́ныя (неадуш.)
камбінава́ных (адуш.)
Т. камбінава́ным камбінава́най
камбінава́наю		 камбінава́ным камбінава́нымі
М. камбінава́ным камбінава́най камбінава́ным камбінава́ных

Кароткая форма: камбінава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

універса́льна-камбінава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. універса́льна-камбінава́ны універса́льна-камбінава́ная універса́льна-камбінава́нае універса́льна-камбінава́ныя
Р. універса́льна-камбінава́нага універса́льна-камбінава́най
універса́льна-камбінава́нае		 універса́льна-камбінава́нага універса́льна-камбінава́ных
Д. універса́льна-камбінава́наму універса́льна-камбінава́най універса́льна-камбінава́наму універса́льна-камбінава́ным
В. універса́льна-камбінава́ны (неадуш.)
універса́льна-камбінава́нага (адуш.)		 універса́льна-камбінава́ную універса́льна-камбінава́нае універса́льна-камбінава́ныя (неадуш.)
універса́льна-камбінава́ных (адуш.)
Т. універса́льна-камбінава́ным універса́льна-камбінава́най
універса́льна-камбінава́наю		 універса́льна-камбінава́ным універса́льна-камбінава́нымі
М. універса́льна-камбінава́ным універса́льна-камбінава́най універса́льна-камбінава́ным універса́льна-камбінава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Рука́ў ’частка адзення, якая пакрывае руку’, ’адгалінаванне ад галоўнага вусця ракі’, ’труба ці кішка для адводу вадкасцей, газаў, сыпучых целаў’ (ТСБМ), ’частка адзення’ (Сл. ПЗБ, ТС), рукаво́ ’рукаў’ (ТСБМ, Сл. ПЗБ), сюды ж рука́ўніна ’вузкае самаробнае палатно для рукавоў сарочак’ (гродз., Нар. сл.), рукоўя́нка ’камбінаваная сарочка’ (ТС), рука́ўчык ’невялікая торбачка’, рукове́ц ’нарукаўнік’ (там жа). Укр. рука́в, рус. рука́в, польск. rękaw, н.-луж. і в.-луж. rukaw, чэш. і славац. rukáv, славен. rokáv, серб.-харв. ру̀ка̑в, балг. ръка́в. Вытворныя ад рука (гл.), Фасмер, 3, 515.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)