зязю́лін
прыметнік, прыналежны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зязю́лін |
зязю́ліна |
зязю́ліна |
зязю́ліны |
| Р. |
зязю́лінага |
зязю́лінай зязю́лінае |
зязю́лінага |
зязю́ліных |
| Д. |
зязю́лінаму |
зязю́лінай |
зязю́лінаму |
зязю́ліным |
| В. |
зязю́лін (неадуш.) зязю́лінага (адуш.) |
зязю́ліну |
зязю́ліна |
зязю́ліны (неадуш.) зязю́ліных (адуш.) |
| Т. |
зязю́ліным |
зязю́лінай зязю́лінаю |
зязю́ліным |
зязю́лінымі |
| М. |
зязю́ліным |
зязю́лінай |
зязю́ліным |
зязю́ліных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
зязю́лін
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зязю́лін |
зязю́ліна |
зязю́ліна |
зязю́ліны |
| Р. |
зязю́лінага |
зязю́лінай зязю́лінае |
зязю́лінага |
зязю́ліных |
| Д. |
зязю́лінаму |
зязю́лінай |
зязю́лінаму |
зязю́ліным |
| В. |
зязю́лін (неадуш.) зязю́лінага (адуш.) |
зязю́ліну |
зязю́ліна |
зязю́ліны (неадуш.) зязю́ліных (адуш.) |
| Т. |
зязю́ліным |
зязю́лінай зязю́лінаю |
зязю́ліным |
зязю́лінымі |
| М. |
зязю́ліным |
зязю́лінай |
зязю́ліным |
зязю́ліных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
зязю́лін
1. (принадлежащий кукушке) куку́шкин, куку́шечий;
2.: з. лён куку́шкин лён
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
зязю́лін, ‑а.
1. Які належыць зязюлі. Зязюліны яйцы. Зязюліна дзюба.
2. Як састаўная частка некаторых батанічных назваў. Зязюлін лён. Зязюліны слёзкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зязю́ля, -і, мн. -і, -зю́ль, ж.
Лясная пералётная птушка, якая звычайна не ўе гнязда і кладзе яйкі ў чужыя гнёзды.
|| прым. зязю́лін, -а, -ы.
З. лён (назва расліны сямейства гваздзіковых; куколь).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
зязю́льчын, ‑а.
Тое, што і зязюлін (у 1, 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
куку́шкин зязю́лін, зязю́льчын;
куку́шкин лён бот. зязю́лін лён;
куку́шкины слёзки бот. пля́містая зязю́лька;
куку́шкин цвет бот. зязю́льчын све́тнік;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Пераку́с ’трава, якая мае газоўкі ў выглядзе шчаціны’ (Нас.). Відаць, гэта ’зязюлін лён, Polytrichum’ (адносіцца да мохападобных). Параўн. польск. mech włoskowy, biały mech, szczotka, рус. кастр. перекусник ’перекус, кукушкин лён’. Да перакуса́ць < пера- і куса́ць (гл.). Магчыма, сюды ж пераку́с//крыва́ўніца ’зязюлін лён’ (Гарэц.). Можа, крываўнік (?), як і ў польск. мове: krwawnik, krwawnica — ’Achillea L.’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)