зязю́лін

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зязю́лін зязю́ліна зязю́ліна зязю́ліны
Р. зязю́лінага зязю́лінай
зязю́лінае
зязю́лінага зязю́ліных
Д. зязю́лінаму зязю́лінай зязю́лінаму зязю́ліным
В. зязю́лін (неадуш.)
зязю́лінага (адуш.)
зязю́ліну зязю́ліна зязю́ліны (неадуш.)
зязю́ліных (адуш.)
Т. зязю́ліным зязю́лінай
зязю́лінаю
зязю́ліным зязю́лінымі
М. зязю́ліным зязю́лінай зязю́ліным зязю́ліных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зязю́лін

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зязю́лін зязю́ліна зязю́ліна зязю́ліны
Р. зязю́лінага зязю́лінай
зязю́лінае
зязю́лінага зязю́ліных
Д. зязю́лінаму зязю́лінай зязю́лінаму зязю́ліным
В. зязю́лін (неадуш.)
зязю́лінага (адуш.)
зязю́ліну зязю́ліна зязю́ліны (неадуш.)
зязю́ліных (адуш.)
Т. зязю́ліным зязю́лінай
зязю́лінаю
зязю́ліным зязю́лінымі
М. зязю́ліным зязю́лінай зязю́ліным зязю́ліных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зязю́лін

1. (принадлежащий кукушке) куку́шкин, куку́шечий;

2.: з. лён куку́шкин лён

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зязю́лін, ‑а.

1. Які належыць зязюлі. Зязюліны яйцы. Зязюліна дзюба.

2. Як састаўная частка некаторых батанічных назваў. Зязюлін лён. Зязюліны слёзкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зязю́ля, -і, мн. -і, -зю́ль, ж.

Лясная пералётная птушка, якая звычайна не ўе гнязда і кладзе яйкі ў чужыя гнёзды.

|| прым. зязю́лін, -а, -ы.

З. лён (назва расліны сямейства гваздзіковых; куколь).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

куку́шечий зязю́лін;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зязю́льчын, см. зязю́лін

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зязю́льчын, ‑а.

Тое, што і зязюлін (у 1, 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

куку́шкин зязю́лін, зязю́льчын;

куку́шкин лён бот. зязю́лін лён;

куку́шкины слёзки бот. пля́містая зязю́лька;

куку́шкин цвет бот. зязю́льчын све́тнік;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Пераку́с ’трава, якая мае газоўкі ў выглядзе шчаціны’ (Нас.). Відаць, гэта ’зязюлін лён, Polytrichum’ (адносіцца да мохападобных). Параўн. польск. mech włoskowy, biały mech, szczotka, рус. кастр. перекусник ’перекус, кукушкин лён’. Да перакуса́ць < пера- і куса́ць (гл.). Магчыма, сюды ж пераку́с//крыва́ўніцазязюлін лён’ (Гарэц.). Можа, крываўнік (?), як і ў польск. мове: krwawnik, krwawnica — ’Achillea L.’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)