Ду́брава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ду́брава
Р. Ду́брава
Д. Ду́браву
В. Ду́брава
Т. Ду́бравам
М. Ду́браве

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Дубра́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Дубра́ва
Р. Дубра́вы
Д. Дубра́ве
В. Дубра́ву
Т. Дубра́вай
Дубра́ваю
М. Дубра́ве

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Дубрава́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Дубрава́
Р. Дубравы́
Д. Дубраве́
В. Дубраву́
Т. Дубраво́й
Дубраво́ю
М. Дубраве́

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дубра́ва ж., см. дубро́ва

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дубра́ва дубро́ва, -вы ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дубра́ва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дубра́ва дубра́вы
Р. дубра́вы дубра́ў
Д. дубра́ве дубра́вам
В. дубра́ву дубра́вы
Т. дубра́вай
дубра́ваю		 дубра́вамі
М. дубра́ве дубра́вах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дубро́ва ж. дубра́ва

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дубро́ва, см. дубра́ва.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)