Дубні́цы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дубні́цы
Р. Дубні́цаў
Дубні́ц
Д. Дубні́цам
В. Дубні́цы
Т. Дубні́цамі
М. Дубні́цах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Ду́бніца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ду́бніца
Р. Ду́бніцы
Д. Ду́бніцы
В. Ду́бніцу
Т. Ду́бніцай
Ду́бніцаю
М. Ду́бніцы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Дубні́ца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Дубні́ца
Р. Дубні́цы
Д. Дубні́цы
В. Дубні́цу
Т. Дубні́цай
Дубні́цаю
М. Дубні́цы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)