дачы́ста, прысл.

Падчыстую, нічога не пакідаючы.

З’елі ўсё д.

Абакралі д.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дачы́ста

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
дачы́ста
дачыста́		 - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дачы́ста нареч.

1. до́чиста;

вы́мыць д. — вы́мыть до́чиста;

2. (полностью) до́чиста, на́чисто, подчисту́ю;

з’е́лі ўсё д. — съе́ли всё до́чиста (на́чисто, подчисту́ю)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дачы́ста, прысл.

Поўнасцю, без астатку. З’есці ўсё дачыста. □ [Мікалай Аляксеевіч] паедзе і раскажа ўсё дачыста ў райкоме. Навуменка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дотла́ нареч. датла́, дашчэ́нту, дачы́ста.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

до́чиста нареч., прям., перен. на́чыста, дачы́ста.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

подчисту́ю нареч., прост. на́чыста, начысту́ю, дачы́ста.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Абганашы́ць ’ашчыпаць дачыста’ (Шат.) да ганашыць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

абапрэ́лы, ‑ая, ‑ае.

Аб чым‑н., што абапрэла, папрэла з усіх бакоў. Гумно са стрэшкі пасівелай, Абросшай мохам, абапрэлай, Прыгрэбнік, хата — ўсё дачыста Казала ясна, галасіста Аб непарадку, запусценні. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

начисту́ю нареч., прост.

1. (полностью, целиком) прост. по́ўнасцю, ца́лкам; (без остатка) зусі́м, на́чыста, дачыста́;

2. см. начистоту́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)